KRAJOBRAZ

Polak połączy Kopenhagę

2009-10-29T23:15:00.001+01:00

Most, który zaprojektował Cezary Bednarski - polski architekt mieszkający w Wielkiej Brytanii - wygrał międzynarodowy konkurs na projekt mostu, który stanie w centrum Kopenhagi.
Projekt Bednarskiego, opracowany we współpracy z firmą inżynierską Flint&Neill, wygrał m.in. ze znaną w świecie firmą Arup oraz architektką Zahą Hadid. Most długości 180 m będzie łączyć starą część Kopenhagi z nową. W środkowej części będzie się otwierał na szerokość 40 m. Na jego obu końcach będą place.

Najbardziej wyrafinowany

- Nasz projekt został uznany za najbardziej wyrafinowany wizualnie i technicznie spośród dziesięciu przedstawionych do konkursu - powiedział Bednarski, absolwent architektury na Politechnice Warszawskiej.

Projekt Polaka wyróżnia oryginalny mechanizm otwierania - środkowe ruchome elementy będą się wsuwały między części stałe. - Na tradycyjnym moście zwodzonym część, po której się jeździ i chodzi, podnosi się do góry. Na moście, który otwiera się pionowo, nie można stać. Na naszym moście po prawej i lewej stronie przesuwanych elementów są platformy, na których można z bliskiej odległości obserwować przepływające statki, zaś samo przepłynięcie statku nie Architektura skandynawska, zwłaszcza duńska, ma tradycję łączenia funkcjonalności z poezją. W tej architekturze jest mało frywolności. Myślę, że w odróżnieniu od innych projektów przedstawionych do konkursu nasz był najmniej wydumany i najbardziej w duchu skandynawskiej tradycji.
architekt Cezary Bednarski
wstrzymuje ruchu na moście - wyjaśnia Bednarski. Architektura skandynawska, zwłaszcza duńska, ma tradycję łączenia funkcjonalności z poezją. W tej architekturze jest mało frywolności. Myślę, że w odróżnieniu od innych projektów przedstawionych do konkursu nasz był najmniej wydumany i najbardziej w duchu skandynawskiej tradycji.
architekt Cezary Bednarski

- Zaletą projektu jest także to, że wymogi energetyczne są minimalne. Podnoszone mosty muszą przeciwdziałać grawitacji i do podniesienia i zamknięcia wymagają mnóstwa energii. W przypadku naszego mostu zużycie energii jest minimalne. W razie awarii można część ruchomą otwierać i zamykać mechanicznie przy niewielkim wysiłku fizycznym - dodał architekt.

Dobrze się wpasował

Według Bednarskiego jego projekt spodobał się dlatego, że wkomponował się w miejskie otoczenie i tradycję architektury skandynawskiej.

- Architektura skandynawska, zwłaszcza duńska, ma tradycję łączenia funkcjonalności z poezją. W tej architekturze jest mało frywolności. Myślę, że w odróżnieniu od innych projektów przedstawionych do konkursu nasz był najmniej wydumany i najbardziej w duchu skandynawskiej tradycji - zaznaczył.

Urodzony w Krakowie Bednarski założył swoją architektoniczną pracownię (Bednarski Studio) w Londynie w 2001 r. Jest doradcą prezydent Warszawy i konsultantem UNESCO. Konkurs w Kopenhadze był piątym z kolei, w którym jego projekt mostu został uznany za najlepszy.

jak//kwj

artykuł pochodzi z serwisu tvn24.pl

Jak sprawić by ludzie wchodzili po schodach?

2009-10-26T18:31:00.006+01:00

Plany zagospodarowania przestrzennego Lublina

2009-10-25T14:54:00.002+01:00

aby przejść do strony z materiałami do pobrania kliknij na tytuł postu

Obciążenia stałe

2009-05-02T19:53:00.000+02:00

PN-B-02001-ciezar PN-B-02001-ciezar api_user_11797_kasprzyk.jaonna

Publish at Scribd or explore others:

Garden Puzzle

2009-04-16T12:01:00.003+02:00

GardenPuzzle.pl to nowy serwis pozwalający na tworzenie kompozycji roślinnych on-line.

Gadżet promujący kulturę polską - konkurs

2009-04-14T13:52:00.000+02:00

Instytut Adama Mickiewicza ogłasza Konkurs na opracowanie projektu koncepcyjnego gadżetu promującego kulturę polską. Konkurs skierowany jest do studentów i absolwentów wydziałów projektowania, architektury oraz kierunków artystycznych szkół wyższych.

Zadanie konkursowe polega na stworzeniu gadżetu promującego Polskę jako kraj nowoczesny i otwarty. Projekt powinien wzbudzać zainteresowanie oraz wywoływać pozytywne skojarzenia z kulturą polską. Zgłaszać można dwa rodzaje prac – gadżet przeznaczony do szerokiej dystrybucji, głównie wśród młodych odbiorców oraz gadżet ekskluzywny stworzony z myślą o wąskiej grupie międzynarodowych menedżerów, osób na kierowniczych stanowiskach.
Autor/zespół autorów zwycięskiej propozycji, zostanie zaproszony do pracy nad realizacją projektu.
Wyróżnione w konkursie projekty trafią do produkcji.

Jury w składzie:
Czesława Frejlich (redaktor naczelna kwartalnika 2+3 D);
Ewa Gołębiowska (dyrektor Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie);
Joanna Mytkowska (dyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie);
Paweł Potoroczyn (dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza); Magdalena Mich (rzecznik prasowy Instytutu Adama Mickiewicza); Jerzy Porębski (dziekan Wydziału Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie); Łukasz Drgas (właściciel sklepu z polskim designem Magazyn Praga); Bogna Świątkowska (prezes Fundacji Bęc Zmiana)
po dokonaniu oceny prac rozdzieli ufundowane przez Instytut Adama Mickiewicza nagrody:

I 20 000 PLN, II 10 000 PLN oraz III 5 000 PLN.

Termin zgłaszania prac: do 11.05

Pliki do pobrania: zobacz

Eden 2009

2009-03-14T10:42:00.001+01:00

REGULAMIN KONKURSU
na „Projekt koncepcyjny zagospodarowania
terenu zieleni rozdzielajacej pasy ruchu Alej Witosa w Lublinie”
odbywającego się na VI Wojewódzkiej Wystawie Ogrodniczej oraz
na Targach Ogrodniczych "EDEN 2009"
w dniach 24 - 26 kwietnia 2009 r. w Lublinie
§ 1
Prawo do udziału w konkursie przysługuje wszystkim firmom i projektantom
zajmującym się projektowaniem i realizacją terenów zieleni (ogrodów, parków, miejsc
publicznych itp.) oraz studentom uczelni o kierunku architektury krajobrazu,
architektury lub kształtowania terenów zieleni, a także inwestorom (urzędom gmin,
na terenie których zrealizowano projekty, np. rewitalizacji przestrzeni zielonych)
§2
Przystąpienie do konkursu jest dobrowolne i następuje na podstawie pisemnego
wstępnego zgłoszenia ( załącznik nr. 1 ). Po wysłaniu zgłoszenia każdy uczestnik
dostanie mapę do celów projektowych z zaznaczonym terenem droga elektroniczną
na podany e-mail. Materiały konkursowe należy przesłać na adres
Międzynarodowych Targów Lubelskich lub złożyć w Biurze Targów najpóźniej do
dnia 6 kwietnia 2009 r.
Niedotrzymanie terminu traktowane jest jako zaniechanie uczestnictwa w Konkursie.
§3
Zgłoszony projekt będzie rozpatrywany pod warunkiem dołączenia do materiałów
konkursowych dowodu opłaty wpisowej 200 zł, dotyczącej konkursu na konto
Stowarzyszenia Naukowo – Technicznego Inżynierów i Techników Ogrodnictwa
o/ Lublin ul. M. C. Skłodowskiej 3
65 1060 0076 0000 3200 0083 0437
z dopiskiem konkurs i podstawowymi danymi uczestnika.
Bezpłatny udział w konkursie przysługuje wyłącznie studentom.
§4
Uczestnictwo w konkursie jest równoznaczne z akceptacją warunków regulaminu.
§5
Każdy uczestnik może zgłosić tylko jedna pracę konkursową.
§6
Nieopisane prace konkursowe należy przesyłać: w formie wydruków komputerowych
na sztywnych planszach (max. 2 plansze) w formacie (70 x 100 cm) oraz dodatkowo
zapisane na nośniku CD.
§7
Zakwalifikowanie nadesłanych prac oraz ich oceny dokona komisja konkursowa
powołana przez organizatora konkursu.
Prace konkursowe, niespełniające wymagań o których mowa w regulaminie konkursu
lub nadesłane po upływie terminu, o którym mowa w §2, nie będą podlegały ocenie
jury.
§8
Do dostarczonych projektów nieopisanych nazwiskiem należy dołączyć anonimową,
zamkniętą kopertę opisaną wyłącznie tytułem/ nazwą projektu z umieszczonymi
wewnątrz danymi osobowymi uczestnika ( załącznik nr. 2 ). Prace nadesłane na
konkurs nie będą odsyłane do uczestników i pozostaną własnością organizatora.
§9
Nagrodami w konkursie są:
• Nagroda Prezydenta Miasta Lublina.
• Nagroda Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
• Dyplom i nagroda Stowarzyszenia Naukowo Technicznego Inżynierów i
Techników Ogrodnictwa o/Lublin
§10
Ogłoszenie werdyktu komisji i wręczenie nagród odbędzie się dnia 24 kwietnia 2009,
w trakcie sympozjum odbywajacego sie w trakcie na VI Wojewódzkiej Wystawy
Ogrodniczej i Targów EDEN 2009 na terenie hali targowej.
§11
Powyższy regulamin znajduje się dodatkowo na stronie: www.targi.lublin.pl . Tam
można również uzyskać informację o ewentualnych zmianach w Regulaminie
konkursu.
ORGANIZATORZY

architekt krajobrazu - opis zawodu

2009-02-27T13:02:00.001+01:00

Klasyfikacja zawodów i specjalności - opis zawodu
Kod: 214102

Synteza: Opracowuje programy oraz projekty budowy i modernizacji obiektów architektury krajobrazu i terenów zieleni miejskiej, a także projekty ochrony i kształtowania krajobrazu terenów niezurbanizowanych w celu zachowania i rozwijania różnorodności, osobliwości i piękna krajobrazu; pełni kontrolę nad realizacją projektowanych obiektów w ramach nadzoru autorskiego; prowadzi studia i badania nad praktycznym wykorzystaniem w dziedzinie architektury krajobrazu wyników prac z innych dziedzin: ekologii, geologii i geomorfologii, klimatologii, hydrologii, fitosocjologii, geografii fizycznej kompleksowej, ochrony środowiska przyrodniczego, ogrodnictwa, leśnictwa, gospodarki wodnej, historii sztuki, architektury etc.

Zadania zawodowe:

- ochrona zasobów naturalnych, utrzymywanie i przywracanie im użyteczności;

- wskazywanie sposobów unikania i minimalizowania szkód powstających w krajobrazie, spowodowanych ingerencją człowieka;

- opracowywanie koncepcji ochrony form rzeźby terenu, gleb, wód, klimatu, biotopów i biocenoz, w ramach studiów do planów przestrzennych zagospodarowania, na różnych poziomach planowania;

- opracowywanie koncepcji ochrony parków narodowych, rezerwatów, pomników przyrody oraz parków krajobrazowych;

- koordynowanie opracowań dotyczących ocen oddziaływania inwestycji na środowisko oraz dopuszczalnych rozmiarów ingerencji i niezbędnych działań naprawczych;

- opracowywanie studiów dotyczących stanu istniejącego;

- opracowywanie programów i projektów terenów zieleni miejskiej;

- rewaloryzacja krajobrazu miejskiego, w tym projektowanie stref ruchu pieszego, ścieżek rowerowych, punktów widokowych itp.;

- opracowywanie studiów i projektów zagospodarowania terenów rolniczych;

- opracowywanie projektów obiektów architektury krajobrazu: ogrodów przydomowych, ogrodów na dziedzińcach, na dachach, parków i ogrodów przy rezydencjach, parków publicznych, parków uzdrowiskowych, ogrodów osiedlowych, skwerów, bulwarów, terenów sportowych, placów zabaw, ogrodów botanicznych, parków etnograficznych, wystaw ogrodniczych, ogrodów działkowych, cmentarzy;

- kształtowanie przestrzeni wokół budynków administracyjnych, szpitali, szkół, kościołów, centrów handlowych, obiektów przemysłowych;

- kształtowanie krajobrazu w otoczeniu szlaków komunikacyjnych;

- opracowywanie projektów szaty roślinnej chroniącej tereny przed ogniem, zanieczyszczeniem powietrza, wandalizmem, etc.;

- prowadzenie nadzoru autorskiego lub kierowanie budową obiektów architektury krajobrazu;

- opracowywanie studiów historycznych i dokumentacji konserwatorskich dotyczących ochrony i rewaloryzacji zabytków sztuki ogrodowej oraz ochrony krajobrazów historycznych i pielęgnowanie zabytkowych założeń ogrodowych;

- opracowywanie zasad pielęgnowania i eksploatacji istniejących i nowo projektowanych obiektów architektury krajobrazu;

- opracowywanie projektów rekultywacji terenów zdegradowanych oraz prowadzenie prac rekultywacyjnych;

- wykonywanie zadań związanych z podanymi wyżej;

- nadzorowanie innych pracowników.Dodatkowe zadania zawodowe: - prowadzenie działalności naukowo-dydaktycznej;

- pełnienie funkcji administracyjnych w służbach publicznych;

- członkostwo w zespołach przygotowujących projekty urbanistyczne i budowlane.

źródło

Kobiety w sztuce

2009-02-08T22:36:00.000+01:00

prof. Kiereś - skrypty

2009-02-06T17:22:00.002+01:00

część1
część2

demokracja a wolność artystyczna

wywiad z prof. Kieresiem

2009-02-06T17:05:00.004+01:00

GimpShop

2009-01-31T21:40:00.000+01:00

GimpShop to specjalnie zmieniony GIMP pod kątem użykowników PhotoShopa. GimpShop nie jest jednak wiernym oddaniem PhotoShopa brakuje bowiem niektórych narzędzi dostępnych w PhotoShopie. Z czasem ilość dostępnych narzędzi będzie się z pewnością zwiększała, a dodając do tego stabilne działanie GimpShop może stanowić poważne wyzwanie dla PhotoShopa szczególnie, że podobnie jak Gimp, jest całkowicie darmowy.

Pobierz GimpShop 2.2.8

Angel of the North

2009-01-31T13:33:00.003+01:00

Antony Gormley jest autorem 20-metrowej, stalowej rzeźby zdobiącej wzgórze w Gateshead w Anglii. Skrzydła anioła mają 54m szerokości. Zadziwiające wydaje się niewykorzystanie skrzydeł do uzyskiwania energii słonecznej.

nowe zdjęcia

2009-01-26T11:03:00.001+01:00

Landscapes

Ogród w stylu fantasy autorstwa Bruno Torfsa

2009-01-24T10:05:00.001+01:00

ogrod fantasy

Arborysta 2.0

2009-01-24T10:01:00.001+01:00

Prezentacja o programie, który pomoże w ewidencji i zarządzaniu terenami zieleni.

Doniczka w wersji wygodnej

2009-01-23T21:35:00.002+01:00

Nietypowe miejsce do siedzenia

2009-01-23T21:31:00.003+01:00

Rzeźba ogrodowa w rozmiarze XXL

2009-01-20T14:11:00.003+01:00

Góry i doliny

2009-01-20T14:07:00.002+01:00

Pomysł nie najnowszy ale wciąż mnie zachwyca :) Brokuły to doskonały pomysł na rozwiązanie w makiecie trudnego problemu roślinności!

Bezpieczne nawierzchnie

2009-01-17T14:26:00.000+01:00

Fotografia krajobrazowa inaczej

2009-01-17T14:07:00.003+01:00

Niezwykłe zdjęcia Magdaleny Bors

Róże

2009-01-17T14:03:00.000+01:00

Oczka wodne

2009-01-17T14:02:00.000+01:00

Współczsne altany ogrodowe

2009-01-17T14:00:00.001+01:00

Schody ogrodowe

2009-01-11T11:33:00.005+01:00

Schody ogrodowe oprócz znaczenia użytkowego mogą mieć niezwykłą wartość estetyczną. Budowanie schodów jest konieczne na drogach o pochyłości przekraczającej 10-12%, ponieważ ułatwia to poruszanie się i czyni je bezpieczniejszym.

Jak zbudowane są schody
bieg schodów składa się ze stopni w liczbie kilku lub kilkunastu
podstopnica (przednóżek) to określona wysokość stopnia
stopnica (podnóżek) to szerokość (głębokość) stopnia
spoczniki oddziela kolejne biegi stopni
policzek to obranowanie boczne schodów w formie ścianki
nawis (nos) - wysunięcie w górnej części podstopnicy, służące podkreśleniu linii stopnia

Projektujemy schody ogrodowe
Wyznaczamy liczbę stopni, czyli różnicę wysokości poziomów H, trzeba podzielić przez planowaną wysokość stopnia h, która powinna mieścic się w granicach 8-16 cm. Głębokość stopni s obliczamy ze wzoru:

s=62,5-2h+nawisu.

Głębokość stopni nie powinna być mniejsza niż 30cm i nie powinna przekraczać 50 cm, gdyż chodzenie po tak zaprojektowanych schodach stanie się niewygodne. Szerokość schodów ogrodowych powinna wynosić nie mniej niż 90 cm. Szersze schody lepiej wpisują się w otoczenie.

Wykonujemy schody ogrodowe

Schody betonowe
Najtrudniejsze do wykonania. Po zdjęciu humusu wykonujemy wykop o głębokości 25-40cm (60-80 cm na początku biegu na fundament). Wykop zapełniamy kolejno warstwami: 15cm żwiru, 10-15cm piasku, folia budowlana, 10cm betonu (podstawa schodów umieszczona w drewnianym szalunku).

Jeśli wypełniamy wnętrze stopnia cegłą, kostką kamienną itp. to musi być ona ułożona ciasno na podsypce piaskowo cementowej (9:1) i dobijamy gumowym młotkiem, by wyrównać powierzchnię. Następnie wykonujemy okładzinę (np. z cegły) i mocujemy na zaprawie cementowej.

Schody o twardej nawierzchni
Nie wymagają aż takiej precyzji i wiedzy budowlanej jak schody betonowe. Wykonuje się je z płyt kamiennych, elementów drewnianych, kostki betonowej itp.

Przygotowany wykop musi odwzorowywać kształt stopni. 40cm wykopu na fundament jest wystarczająca. Wysypuje się go 10-15cm warstwa piasku i po ubiciu jej układa się nawierzchnię. Drobne elementy umieszczamy ciasno i przybijamy gumowym młotkiem. Jeśli wykonujemy podstopnicę, to należy ją połączyć z płytami zaprawą cementową.

Pochylnie
Jeśli z ogrodu będzie korzystała osoba niepełnosprawna ruchowo, oprócz lub zamiast schodów można wprowadzić pochylnię. Ponieważ jej spadek powinien być łagodny (najwyżej 6°), trzeba przeznaczyć na nią więcej miejsca niż na schody. Przebieg pochylni wytycza się zatem nie wzdłuż linii największej stromizny, lecz po części w poprzek stoku.

Nawierzchnie boisk

2009-01-10T15:14:00.002+01:00

Nawierzchnie trawiaste są najczęściej stosowane do gier sportowych, ponieważ są łatwe do uzyskania na normalnym podłożu glebowym, a ponad to można wykorzystać z powierzchni samorzutnie zadarnionych.

Nad powierzchnią murawy trawiastej utrzymuje się umiarkowana wilgotność i temperatura oraz wyższa zawartość tlenu, a zielona barwa jest łagodna dla oczu.

Boiska do piłki nożnej wytrzymują w ciągu tygodnia zaledwie 4-8 godzin obciążenia normalną grą. Najszybciej na boisku ulega zniszczeniu strefa pola bramkowego.

Wykorzystanie nawierzchni trawiastej jest zależne od warunków atmosferycznych, dlatego w celu przedłużenia okresu użytkowania stosuje się odwadnianie, podgrzewanie wgłębne i przykrywanie folią.

Nawierzchnie gruntowe są najczęściej wykorzystywane na boiskach do gier rekreacyjnych. Są łatwe do wykonania, a ponad to mają dużą odporność użytkową.

Nawierzchnie twarde (żwirowo-tłuczniowe) są wykorzystywane na ogół do gier rozrywkowych. Powierzchniowa warstwa nawierzchni powinna być wykonana z materiałów uniemożliwiających skaleczenia takie jak żwiry i piaski (ale nie ilaste!). Nawierzchnie twarde są lepsze od gruntowych ponieważ łatwiej z nich odprowadzić nadmiar wód opadowych.

Nawierzchnie z betonowych płty chodnikowych mogą być wykorzystywane o ile beton jest dorej jakości, gładki i płaski. Koniczne jest również bardzo staranne ułożenie na odpowiedniej podsypce.

Nawierzchnei z betonu cementowego sa kosztowne, a ponad to zachodzi konieczność zachownia szczelin dyetacyjnych, które często naruszają jednolitość i gładkość poweirzchni. Wykorzystuje się je jednak do budowania niewielkich pół do mini golfa, czy torów do kręgli.

Nawierzchnie o lepszczu bitumicznym pozwalają na uzyskanie powierzchni jednolitych, bardzo gładkich i elastycznych. Są tanie i łatwe do naprawienia.

Nawierzchnie specjalne wytwarzane są z elastycznych tworzyw sztucznych i stosowane są jako dywaniki (grubości do kilkunastu milimetrów) układanych na podłożach utwardzonych. Dzięki zastosowaniu odmiennych materiałów maja różną przepuszczalnośc dla wody. Można je wylewac na podłoże lub rozkładac prefabrykowane w jednej lub wielu warstwach.

Nawierzchnie specjalne cechują się sprężystością, elastycznościa, doskonałą przyczepnością i dużą wytrzymałościa mechaniczną, dobrze tłumia hałas i można nadawać im dowolną barwę. Niestety szybko się starzeją (użytkowanie 5-8 lat), a koszt wykonania jest wyższy niż pozostałych.

Nawierzchnie te zwane sa w potocznie "tartanowymi" od nazwy Minnesota Tartan, która po raz pierwszy w 1961 roku wykonała w Polsce tego typu nawierzchnię.

Wyznaczniki dobrych boisk i nawierzchni do gier

2009-01-10T14:28:00.003+01:00

Teren na boiska do gier powinien być:

poziomy
płaski
z możliwością odprowadzenia wód gruntowych
na gruncie twardym (mineralnym) i przepuszczalnym
z poziomem wody gruntowej poniżej 70cm
dobrze nasłoneczniony
osłonięty od wiatrów

Nawierzchnia powinna zapewniać:

bezpieczeństwo przy upadkach (gładkie, elastyczne, miękkie)
możliwość szybkiej zmiany prędkości i kierunku (dobra przyczepność)
-możliwość odbicia lub toczenia piłki (gładkość, twardość)
odporność na użytkowanie
możliwość użytkowania niezależnie od warunków atmosferycznych
trwałość
niski koszt wykonania i utrzymania

Krawężniki i obrzeża nawierzchni

2009-01-07T20:58:00.004+01:00

Najważniejsze zadania krawężników i obrzeży:

wzmocnienie mechaniczne jest wymagane przy nawierzchniach ruchu jezdnego. Krawężniki ustawia się powyżej płaszczyzny nawierzchni, co niemożliwie zjeżdżanie na pobocze. W przypadku nawierzchni twardych nieulepszonych krawężniki mogą nie wystawać ponad płaszczyznę.
niskie murki o dekoracyjnym służące za siedzisko nie tylko ograniczają ruch pieszych, ale także mogą mieć dekoracyjny wygląd.
wyznaczenie brzegu i linii wymagają przede wszystkim nawierzchnie gruntowe, żwirowe i tłuczniowe, ponieważ utrudnia wydostawanie się luźnych materiałów poza brzeg oraz ułatwia wyrównywanie i konserwację nawierzchni
krawężnik utrudnia zachwaszczenie nawierzchni gruntowych i zarastanie jej od strony zewnętrznej
lekkie krawężniki i obrzeża bardzo często ustawia się jako elementy rozdzielające różne nawierzchnie - np. jako rysunek
obrzeża (np. taśmy faliste) wykorzystywane są także w celu ograniczenia rozrostu roślin

Nawierzchnia w sąsiedztwie drzewa

2009-01-07T19:50:00.006+01:00

Umocnienie nawierzchni w sąsiedztwie drzew powoduje pogorszenie warunków glebowych i rzutuje na rozwój i wzrost roślin.

Przyjmuje się, ze zasięg korzeni w glebie odpowiada w przybliżeniu zasięgowi korony (choć może być nawet 2x większy).

Pozostawienie w bliskim sąsiedztwie pnia niepokrytej powierzchni (misy) zabezpieczonej kratami zapewnia dostęp wody opadowej i powietrza zaledwie w pierwszych lata, w kolejnych bowiem miejsca te ulegają ubiciu. Wykonując nawierzchnię należy zawsze liczyć się z przyrastaniem grubości pnia i korzeni, by uniknąć powstawania nierówności i wznoszenia nawierzchni.

Budowanie nawierzchni w pobliżu drzew naraża korzenie na całkowite zniszczenie lub uszkodzenie, szczególnie w przypadku ustawiania krawężników jezdniowych typu ciężkiego.

Bardzo dobrym rozwiązaniem okazują się nawierzchnie z drobnej kostki lub brukowca układanego na 10-20 cm warstwie gruboziarnistego piasku lub żwiru. Gdy potrzebna jest nawierzchnia o większej wytrzymałości na obciążenia (np. na parkingach) dobrze sprawdzają się płyty ażurowe układane na kilkucentymetrowej warstwie żwiru lub pisku gruboziarnistego. Rozwiązania te gwarantują łatwość podlewania, a w razie potrzeby także dostarczania nawozów mineralnych.

Sposoby wykonywania robót ziemnych

2009-01-07T19:11:00.002+01:00

Roboty ziemne składają się przede wszystkim z takich czynności jak:

odspajanie, czyli zdjęcie warstwy urodzajnej, nawierzchni umocnionej itp.

-ręczne - prowadzone tylko na niewielkich powierzchniach lub w miejscach o ograniczonej dostępności maszyn; związane jest z wysokimi kosztami pracy
-mechaniczne - wykonywane za pomocą maszyn rolniczych (np. kultywator do spulchnienia wierzchniej warstwy, zrywarka do zdejmowani nawierzchni)

załadunek - najczęściej jest to praca koparki połączona z odspajaniem gruntu.
transport - odbywa się najczęściej za pomocą wywrotek (500-1000m), a na mniejsze odległości za pomocą spycharki (do 60m) zgarniarek (60-100m).
wykonywanie nasypu

-warstwowe formowanie nasypu, gdy mamy do czynienia z wypełnianiem zagłębienia terenu; nalezy pamiętać o odpowiednim zagęszczeniu kolejnych warstw,
-boczne formowanie nasypu, gdy mamy do czynienia z przesuwaniem stoku, ważnym problemem występującym podczas bocznego formowania nasypu jest osuwanie się masy ziemi, należy temu przeciwdziałać poprzez schodkowe uformowanie zasypywanej powierzchni, zmniejszenie grubości nasypu, zmniejszenie pochyłości, zagęszczenie, odpowiednie ujęcie wód ponadskarpowych (np. rynny stokowe, sączki)

zagęszczanie

-pod wpływem masy własnej - proces powolny i nierównomierny, zależny od grubości warstw, stopnia spulchnienia, rodzaju gruntu itp.
-mechaniczne statyczne - ugniatanie kołami lub gąsiennicami pojazdów, walcami okołowanymi, opony pneumatyczne itp; skuteczne tylko w cienkich warstwach (do 35cm)
-mechaniczne dynamiczne - wykonywanie uderzeń skoncentrowanych (ubijaki mechaniczne, wibratory); stosowane na małych powierzchniach ze względu na niska wydajność sprzętu
-zalewanie wodą - powolne, ale równomierne; spodób dobry dla terenów przeznaczonych do obsadzenia roślinnością, bo uniemożliwia przesadne ubicie gruntu

modelowanie - nadawanie płaszczyznom wymaganej pochyłości, wypukłości itp.

Pochyłość skapy określa się jako kąt zawarty pomiędzy podstawa a pochyłością skarpy lub (częściej) jako stosunek pionowej wysokości do poziomu podstawy lub (najczęściej) w procentach spadku.
Skarpy o pochyłości większej niż 1:2 (27st, 50%) utrudniają poruszanie się i dlatego należy unikać ich formowania.

plantowanie polega na wygładzeniu powierzchni terenu. Wukonuje się je na ogół za pomoca łaty lub włóki. Jeśli na plantowanej powierzchni ma być rozłożona warstwa ziemi urodzajniej to nie może byc ona zbyt gładka (przepuszczalność i powiązanie echaniczne warstw)

Zabezpiecznia na czas trwania robot ziemnych

2009-01-07T12:41:00.004+01:00

Na tereny zieleni na obszarach miejskich i podmiejskich przeznacza się często miejsca składowisk, magazynów, a nawet wysypisk odpadów. Gleba tam jest zanieczyszczona lub zupełnie zdegradowana i wymaga wtedy rekultywacji.

Na terenie robót ziemnych miejsca, gdzie przewody i instalacje znajdują się na niewielkich głębokościach powinny zostać zabezpieczone i oznakowane.

Niezabezpieczona roślinność drzewiasta narażona jest na uszkodzenia mechaniczne. Pnie drzew powinny więc zostać obłożone słomą lub miękką tkaniną, a następnie obłożone deskami i obwiązane drutem. Zwisające gałęzie, narażone na uszkodzenia spowodowane przez poruszający się sprzęt i pojazdy powinny być w podwiązane lub podparte. Nie należy usuwać takich gałęzi!

Powierzchniowa (urodzajna) warstwa gleby jest najbardziej żyzną warstwa w profilu glebowym, dlatego należy ją odpowiednio zabezpieczać w miejscach prowadzenia robót ziemnych i w miejscach, gdzie jest ona narażona na zniszczenie. Grubość warstwy urodzajnej to na ogół 10-30 cm.
Przechowywanie warstwy urodzajnej:
-w pryzmach o wysokości do 1,5m i szerokości 2-4m
-górna powierzchnia powinna być lekko wklęsła, by pryzma lepiej przyjmowała wody opadowe
-ochrona przed zachwaszczaniem.
Długotrwałe przechowywanie dużych pryzm powoduje w glebie procesy beztlenowe, obniżające wartość ziemi.

Zabezpieczeniu powinna także podlegać darń o dobrej jakości. Przed zdjęciem warstwy trawę należy nisko skosić.
Przechowywanie:
-zwinięta lub w kwadratowych płatach 30x40cm
-płaskie pryzmy
-trawa do trawy
-nie dłużej jak kilka, max. kilkanaście dni.
Najbardziej niesprzyjające przechowywaniu darni są wysokie temperatury i duża wilgotnośc powietrza.

Roboty ziemne (nasypy, wykopy, dokumentacja)

2009-01-07T12:27:00.006+01:00

Roboty ziemne to prace związane z dostosowywaniem rzeźby terenu do koncepcji przestrzenno-plastycznej projektu, takie jak wykopy, czy nasypy. Prace związane z wykonywaniem wykopów pod budynki, drogi, fundamenty elementów małej architektury itp. na ogół nie zalicza się do robót ziemnych.
W miejscach przeznaczonych do uprawy roślin pod warstwą nasypanej ziemi nie powinny znajdować się materiały, które mogą utrudniać wzrost roślin (np. nieprzepuszczalna nawierzchnia).

*Nasypy służą na ogół do tworzenia dominant, punktów widokowych, tarasów, skarp, murków, osłon widokowych, przeciwwietrznych itp. Nasypów nie można wykonywać np. w miejscach projektowanego posadowienia budynków lub elementów architektury ogrodowej, jeśli znajdą się tam grube warstwy gleb, materiałów luźnych lub o niewielkiej spoistości, np. torfowiska lub wysypiska odpadów.
Pod nasypami o płaskich powierzchniach nie powinno się postawiać nadmiernie ubitych (nieprzepuszczalnych) powierzchni gruntu, ponieważ w miejscach tych może dochodzić do długotrwałego utrzymywania się wód opadowych, co z kolei może utrudnić normalny rozwój roślinności (zbyt małe kapilarne podsiąkanie wody gruntowej).

*Wykopy prowadzi się często w celu utworzenia, powiększenia lub pogłębienia zbiorników wodnych.
W miejscu prowadzenia wykopów konieczne jest usunięcie zanieczyszczeń, znajdujących się w warstwie ziemi urodzajnej oraz przeszkód, które mogą utrudnić poruszanie się pojazdów i pracę sprzętu (np. stare fundamenty, pnie po usuniętych drzewach).

W trakcie projektowania konieczne jest drążnie do zrównania objętości wykopów i nasypów, co pozwoli zmniejszyć koszty wywożenia lub dowożenia ziemi.

Prace związane z kształtowaniem powierzchni terenu wykonuje się w oparciu o projekt i dokumentację zawierającą:
-projekt techniczno-roboczy (warstwice, rzędne wysokości lub inne oznaczenia stanu istniejącego i projektowanego)
-wyliczenie objętości mas ziemi pochodzącej z wykopów i potrzebnej do utworzenia nasypów
-wskazania najbardziej ekonomicznego kierunku przemieszczania mas ziemi z wykopów
-innych danych zależnie od rozmiaru i rodzaju prowadzonych robót ziemnych.

Roślinność a elementy uzbrojenia

2009-01-06T13:27:00.002+01:00

Do największych uszkodzeń i zniszczenia roślinności drzewiastej dochodzi , gdy w bliskim sąsiedztwie układa się przewody lub buduje kanały. Następuje wówczas zachwianie procesów fizjologicznych drzewa w wyniku przecięcia 20-40% korzeni. Największe straty w drzewostanie obserwuje się po przeprowadzeniu magistrali ciepłowniczych.

Zapobieganie:
-zachowanie odległości prowadzenia przewodów nie mniejszej od zasięgu korony drzewa
-zapewnienie drzewu nawożenia i nawadniania w trakcie trwania robót
-prawidłowe wykonanie cięcia korzeni z właściwa pielęgnacją ran
-wprowadzenie do podłoża od strony wykopu substratu glebowego ułatwiającego regenerację korzeni po zasypaniu wykopu
-zapewnienie drzewu odpowiedniej pielęgnacji w okresie 3-5 lat po zakończeniu robót.

Zagrożenia dla różnych elementów uzbrojenia wynikające z agresji systemu korzeniowego polegają przede wszystkim na przedostawaniu się korzeni do przewodów kanalizacyjnych o niewielkich średnicach lub do sieci przewodów odwadniających. Zachowanie odpowiednich odległości od różnych przewodów, stosowanie na przewody odpowiednich materiałów i przestrzeganie prawidłowość wykonawstwa pozwala jednak uniknąć obu problemów wynikających z sąsiadowania roślinności z elementami uzbrojenia.

Do drzew o dużych możliwościach wrastania do przewodów zaliczamy: topole, wierzby, klony, lipy.

Dokumentacja budowy

2009-01-06T13:10:00.002+01:00

1) Zlecenie:
-numer i nazwa budowy
-termin rozpoczęcia i zakończenia budowy
-limity finansowe z podziałem na kwartały
-limit funduszu płac
-system rozliczeń

2) Dziennik budowy - prowadzony w dwóch egzemplarzach przez kierownika budowy lub wyznaczonego pracownika, z wpisami dokonanymi także przez inspektora nadzoru.
-termin wprowadzenia wykonawcy na budowę i termin dostarczenia dokumentacji projektowo-kosztorysowej
-uwagi i zastrzeżenia kierownika budowy dotyczące wykonania projektowanych robót
-uwagi inspektora nadzoru
-rejestr korespondencji
-dane dotyczące wyznaczonych linii pomiarowych, reperów itp
terminy rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych robót
-zapisy dotyczące odstępstw od projektu lub niezgodności wykonania z odpowiednim uzasadnieniem zmian
-opisy trudności i przeszkód oraz ich przyczyn
-zapisy zgłoszenia wykonanych robót do odbiorców częściowych i całkowitych oraz robót zanikających lub ulegających zakryciu
-zapisy inspektora nadzoru w sprawie usunięcia usterek i braków
-polecenia wykonania robót dodatkowych nie przewidzianych w projekcie wraz z ich uzasadnieniem
-dane dotyczące zatrudnieni, pracy sprzętu i transportu, dostaw materiałów oraz przebiegu robót
-uwagi i polecenia dotyczące budowy, wpisywanie przez inspektora nadzoru, autora projektu i władze nadrzędną.

Na każdy wpis do dziennika o charakterze żądania, strona przeciwna winna jest odpowiedzieć w terminie określonym między stronami.

3) Księga obmiaru robót prowadzona jest przez kierownika budowy lub kierowników robót branżowych (odrębne księgi).
-obliczenia ilości wykonanych robót
-wpisy w księdze powiny być datowane i podpisywane przez kierownika budowy i inspektora nadzoru
-kartoteki obmiaru, zawierające karty postępu poszczególnych robót

4) Harmonogram
-przerobu
-funduszu prac
-kosztów

5) inne:
-zlecenia wewnętrzne
-zlecenia robocze
-karty zarobkowe
-listy obecności
-listy plac
-protokoły robót
-dokumenty i kartoteka magazynowa
-sprawozdania
-dziennik korespondencji itp

Ogólna organizacja terenu budowy

2009-01-06T13:00:00.005+01:00

Organizacja placu budowy:
-ustawienie w widocznym miejscu tablicy informacyjnej zawierającej niezbędne informacje dotyczące budowy,
-ustawienie tymczasowych pomieszczeń administracyjnych, gospodarczych dla pracowników oraz magazynów,
-stworzenie tymczasowego ogrodzenia dla terenów składowania materiałów,
-wykonanie tymczasowej instalacji wodociągowej, elektrycznej i telefonicznej,
-wykonanie niezbędnych urządzeń sanitarnych.

Zleceniodawca na podstawie umowy zobowiązany jest przekazać wykonawcy teren budowy (w całości lub częściowo) o rozmiarach i w stanie umożliwiającym rozpoczęcie i wykonywanie robót powierzchniowych. Zleceniodawca przed rozpoczęciem robót powinien na własny rachunek:
-wyznaczyć w terenie w sposób trwały linie pomiarowe, osie obiektów, linie zabudowy, niezbędne wysokości itp
-założyć i zabezpieczyć na potrzeby wykonawcy stałe punkty niwelacyjne (repery)
-dostarczyć plan uzbrojenia terenu

Dokumentacja projektu

2009-01-06T12:46:00.004+01:00

Projekt budowlany to projekt techniczno-roboczy umożliwiający realizację inwestycji przez dokładne określenie jej elementów i podanie sposobów wykonania.

1) Część opisowa
-określenie podmiotu inwestycji i przewidywanego czasu realizacji
-opis stanu istniejącego oraz opis najbliższego otoczenia
-opis zmian wprowadzanych w zagospodarowaniu terenu
-omówienie projektowanych elementów
-zestawienie powierzchni poszczególnych elementów

2) Część graficzna
-plan orientacyjny (1:1000 lub 1:5000)
-plansza podstawowa (1:250 lub 1:500)
-plansze dodatkowe - np. układ dróg, roboty ziemne i ukształtowanie terenu, szczegóły budowy (na ogół od 1:50 do 2:1)

3) Kosztorys
-karta tytułowa (nazwa obiektu, inwestor, autor, koszt budowy, podpisy osób zatwierdzających)
-wykaz cenników i obowiązujących aktów prawnych, służących za podstawę opracowania
-propozycje kosztorysowe
-tabele zawierające koszty poszczególnych robót
-przedmiar robót , określający ich wielkości
-wykaz materiałów

Dokumentacja uproszczona ("jednostadiowa") wykonywana jest dla prostych inwestycji, np. małych zieleńców, czy pasów przyulicznych.
Składa się z:
-części graficznej (projekt budowlany o uproszczonych założeniach)
-opisu
-kosztorysu.

Doktryny filozoficzne

2009-01-05T20:33:00.002+01:00

Kliknij, aby obejrzeć dokument

Podstawowe doktryny filozoficzne, prawdopodobnie będące przydatne podczas egzaminów :)

Rzeźby trochę inaczej

2009-01-05T20:18:00.002+01:00

Nieco demoniczne konie ułożone z konarów drzew i niezwykłe rzeźby z opon samochodowych. Nie są to bynajmniej dzieła sztuki, acz z pewnością na uwagę zasługują :)

rzeźby

mozaika pól

2008-12-23T20:24:00.001+01:00

Silniki spalinowe

2008-12-17T17:00:00.001+01:00

Prezentacja udostępniona nam przez prowadzącego

Cmentarze

2008-12-17T16:43:00.003+01:00

Prezentacja okrojona z większości zdjęć, bo nie można było wgrać. Całośc dostępna na maila.

Połączenia stolarskie

2008-12-17T16:40:00.003+01:00

Ogrody na dachu

2008-12-15T12:09:00.001+01:00

Murki

2008-12-15T11:57:00.000+01:00

Żółwi marsz do morza

2008-11-02T15:53:00.005+01:00

Tysiące małych żółwi weszło, i to dosłownie, w dorosłe - morskie - życie. Na plaży w Meksyku całe ludzkie rodziny zebrały się, aby podziwiać zza czerwonej taśmy ten niezwykły spektakl. W tym samym czasie dziesiątki wolontariuszy z Puerto Rico zebrało się w żółwiej ochronce, aby pomóc maleńkich żółwiątkom w ich pierwszej i bardzo niebezpiecznej podróży.

Żółwia ochronka

Żółwia ochronka, znajdująca się niedaleko miasta Tonala w Chiapas, w południowej części Meksyku, co roku pomaga w ten sposób młodym gadom w pokonaniu obowiązkowej trasy z miejsca urodzenia na plaży do morza.

Dzięki angażowaniu ich do akcji, organizatorzy liczą na podniesienie ekologicznej świadomości mieszkańców. Niektórzy z nich niszczą bowiem żółwie jaja wierząc, że ich skorupy są skutecznym afrodyzjakiem.

Władze stanu Chiapas liczą, że akcje takie jak ta pomogą ożywić malejącą z roku na rok populacji tamtejszych żółwi.

Człowiek pielęgniarką gada

Praca wolontariuszy zaczyna się jednak na długo przed marszem na plaży. Wcześniej zbierają żółwie jaja z plaży na długości aż 100 kilometrów. Maleństwa wykluwają się zawsze pod koniec października i wypuszczane są do morza.

Dlaczego jednak walczy się o zwierzęta, skoro jest ich tak dużo? Niestety, zaledwie dwa czy trzy żółwie spośród każdej setki przetrwają w morzu do dojrzałego wieku, gdy będą zdolne do rozmnażania.

artykuł pochodzi z tvn24.pl

49%

2008-11-01T23:51:00.003+01:00

W czasie Komisji Krajowej w Łodzi delegaci Niezależnego Zrzeszenia Studentów poparli inicjatywę przywrócenia ulgi 49% na przejazdy transportem publicznym dla studentów.

W sobotę 4.10.2008 r. podczas obrad Komisji Krajowej Niezależnego Zrzeszenia Studentów w Łodzi działacze NZS-u postanowili poprzeć projekt Inicjatywy obywatelskiej, która ma na celu nowelizacje ustawy o ulgowych przejazdach w transporcie publicznym.

Rozpoczęto akcję zbierania podpisów pod projektem nowelizacji ustawy, który przywróci studentom ulge 49 procentową na przejazdy publicznymi środkami transportu. Każda komisja Uczelniana NZS-u będzie zbierała podpisy w swoim regionie i przesyłała do koordynatora z ramienia NZS-u.

Zielone ściany

2008-10-31T14:31:00.004+01:00

zdjęcie pochodzi z galerii firmy

Firma Green Fortune zajmuje się zakładaniem i utrzymaniem terenów zieleni. Mnie urzekła zakładanymi przez siebie zielonymi ścianami. Pomysł niebanalny i w sumie nie trudny do wykonania, a zupełnie odmieniający przestrzeń, nadający jej nową wartość. Roziwązanie o tyle ciekawe, że pozwala na wprowadzenie zieleni roślin tam, gdzie tradycyjne rozwiązania na to nei pozwalają jak np. w podziemnych parkingach.

Levi van Veluw, Landscape video, 2008

2008-10-25T19:46:00.004+02:00

Dla wszystkich tych którzy zmagają się z tworzeniem makiet.
Wszytkie zdjęcia z strony autora: http://www.levivanveluw.com/

Open Access Day

2008-10-14T19:06:00.004+02:00

W związku z wielkimi zmianami w zakresie publikowania naukowego i promowania idei open access, otwartej kultury oraz edukacji, swobodnego dostępu do wiedzy, jak najszerszej wymiany doświadczeń - międzynarodowe organizacje organizacje Scholarly Publishing and Academic Resources Coalition (SPARC), Students for FreeCulture i Public Library of Science ustanowiły 14 października Dniem Open Access.

Nowe technologie i internet zmieniły nasze życie, dają nam szansę wykorzystania informacji i wiedzy w skali globalnej, każdy może tworzyć dzieła kultury, wielu prowadzić badania czy edukować. Ważnym jest, by potem dzielić się nabytą wiedzą z innymi. Wszystkim nam powinno zależeć na tym, by dobra, które współtworzymy były dostępne każdemu, za darmo i przez 24h na dobę. Pamiętajmy o tym, że znacznie częściej jesteśmy konsumentami już istniejącej kultury i wiedzy niż twórcami, że to, kim jesteśmy zawdzięczamy twórczości przeszłych pokoleń. Dajmy następnym pokoleniom szansę na nieograniczone uczestnictwo w kulturze i edukacji! Nie zamykajmy przed nimi „bram do sieci”.

źródło

Szwajcarskie ogrody

2008-10-13T17:31:00.004+02:00

zdjęcia dzięki uprzejmości autora

Konwencja Ramsarska

2008-10-06T16:37:00.003+02:00

W 1971 roku, w irańskim kurorcie Ramsar nad brzegiem Morza Kaspijskiego, została podpisana tzw. Konwencja Ramsarska „Konwencja o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego”.

W rozumieniu konwencji obszary wodno-błotne to środowiska, gdzie dominującą rolę odgrywa woda. Są to tereny bagien, błot, torfowisk lub zbiorniki wodne – zarówno naturalne jak i sztuczne, stałe i okresowe, o wodach stojących lub płynących, słodkich, słonawych lub słonych, wraz z wodami morskimi, których głębokość podczas odpływu nie przekracza sześciu metrów.

Nazwa	Data wpisania	Powierzchnia
Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno	22 listopada 1977	710 ha
Park Narodowy Ujście Warty	3 stycznia 1984	4,235 ha
Rezerwat przyrody Jezioro Karaś	3 stycznia 1984	815 ha
Rezerwat przyrody Jezioro Siedmiu Wysp	3 stycznia 1984	999 ha
Rezerwat przyrody Świdwie	3 stycznia 1984	891 ha
Biebrzański Park Narodowy	27 października 1995	59,233 ha
Słowiński Park Narodowy	27 października 1995	18,247 ha
Stawy Milickie w Parku Krajobrazowym Dolina Baryczy	27 października 1995	5,325 ha
Narwiański Park Narodowy	29 października 2002	7,350 ha
Poleski Park Narodowy	29 października 2002	9,762 ha
Wigierski Park Narodowy	29 października 2002	15,085 ha
Rezerwat przyrody Jezioro Drużno	29 października 2002	3,068 ha
Subalpejskie torfowiska w Karkonoskim Parku Narodowym	29 października 2002	40 ha

Narwiański PN "Polska Amazonia"

2008-10-06T15:48:00.003+02:00

Utworzony: 1996 r.
Powierzchnia parku: 6 810 ha, powierzchnia otuliny 15 408 ha.
symbol: błotniak stawowy

Park obejmuje swoim zasięgiem bagienną dolinę Górnej Narwi na odcinku Suraż - Rzędziany. Najważniejszym walorem przyrodniczym jest unikatowy charakter rzeki, która została zakwalifikowana do systemu rzek anastomozujących. Narew w granicach Parku płynie wieloma korytami, które rozdzielając się i łącząc tworzą nieregularną, skomplikowaną sieć.

Fauna:
W latach 1979-2000 na terenie Parku stwierdzono ogółem 203 gatunki ptaków z czego 154 to gatunki lęgowe i prawdopodobnie lęgowe, pozostałe gatunki spotykane są na przelotach w trakcie wędrówek.
Ssaki reprezentowane są przez gatunki takie jak dzik, łoś, sarna i jeleń, a także wiewiórka, bóbr, kret, ryjówka aksamitna, ryjówka malutka, rzęsorek rzeczek, nornica ruda, badylarka, i mysz zaroślowa. Rejon doliny Narwi na odcinku NPN wyróżnia się przebiegiem granic zasiedlenia zębiełka białawego. Ssaki drapieżne reprezentowane są przez następujące gatunki: lis, jenot, borsuk, wydra, kuna leśna, kuna domowa, tchórz zwyczajny, gronostaj, łasica łaska i norka amerykańska.

Flora:
Cechą charakterystyczną Parku jest dominacja na wielkich obszarach zespołu szuwaru turzycy sztywnej Caricelum elatae, właściwego dla istniejącego tu łęgu zastoiskowego, charakteryzującego się wysokim uwodnieniem w ciągu całego roku.

Flora roślin naczyniowych NPN liczy około 500 gatunków. Na obszarze Parku, stwierdzono obecność ponad 20 gatunków chronionych, rzadkich i zagrożonych. Gatunki objęte ochroną całkowitą to m.in.: widłak jałowcowaty, goździk pyszny, rosiczka okrągłolistna, goryczka wąskolistna, wielosił błękitny, mieczyk dachówkowaty, kosaciec syberyjski, grążel żółty i grzybienie białe.

Rezerwaty Biosfery UNESCO

2008-10-05T11:24:00.002+02:00

Wyniki Konferencji Generalnej UNESCO w 1970 roku:

powołanie Programu MAB (Man and Biosphere)
sformułowanie potrzeby dostępności niezakłóconych terenów naturalnych dla badań naukowych i kontroli stopnia przekształceń
konieczność wyznaczenia przez każde państwo ekosystemów reprezentatywnych dla danych biomów (Udvardy, 14 głównych biomów świata) lub ważnych dla danego państwa

Cechy RB:

reprezentują naturalne biomy świata
zawierają rzadkie zespoły roślin i zwierząt lub tereny szczególnie cenne ze względów przyrodniczych
na tyle duży, by mógł stać się samodzielną jednostką
objęty długotrwała ochroną prawną

Zadania RB:

zachować bioróżnorodność, bo od niej zależy ciągła ewolucja
zapewnić tereny do długoterminowych badań ekologicznych i środowiskowych
stworzyć obszary ciągłego kształcenia

RB powinien składać się ze strefy centralnej (ochrona ścisła), buforowej (turystyka, badania naukowe etc.) i przejściowej (przyjazne dla środowiska gospodarowanie terenami społeczności lokalnej).

Rezerwaty Biosfery na obejmujące fragmenty Polski:

Babiogórski RB
Karkonoski RB (polsko-czeski)
RB Jezioro Łuknajno
RB Karpaty Wschodnie (polsko-słowacko-ukraiński)
RB Polesie Zachodnie (polsko-ukraiński-białoruski)
RB Puszcza Białowieska (polsko-białoruski)
RB puszcza Kampinoska
Słowiński RB
Tatrzański RB (polsko - słowacki)

Ochrona przyrody i jej cele

2008-10-05T10:38:00.003+02:00

Cele ochrony przyrody
z ustawy o ochronie przyrody (16 IV 2004)

1) utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów
2) zachowanie różnorodności biologicznej
3) zachowanie dziedzictwa geologicznego i paleontologicznego
4) zapewnienie ciągłości istnienia gatunków (...) wraz z ich siedliskami przez ich utrzymywani lub przywracanie do prawidłowego stanu ochrony
5) ochrona walorów krajobrazowych, zieleni w miastach i wsiach oraz zadrzewień
6) utrzymanie lub przywracanie do właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych, a także pozostałych zasobów, tworów i składników przyrody
7) kształtowanie właściwych postaw człowieka wobec przyrody przez edukację, informowanie i promocję w dziedzinie ochrony przyrody.

Ochrona częściowa - ochrona dopuszczająca możliwość redukcji liczebności populacji oraz pozyskiwanie osobników tych gatunków lub ich części

Ochrona ścisła - całkowite i trwałe zaniechanie bezpośredniej ingerencji człowieka w stan ekosystemów, tworów i składników przyrody oraz w przebieg procesów przyrodniczych na obszarach objętych ochroną, a w przypadku gatunków - całoroczną ochronę należących do nich osobników, i stadiów ich rozwoju.

Ochrona czynna - stosowanie, w razie potrzeby, zabiegów ochronnych w celu przywrócenia naturalnego stanu ekosystemów i składników przyrody lub zachowania siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk roślin, zwierząt i grzybów

Namalowane płasko na ziemi

2008-09-27T19:39:00.006+02:00

Moim zdaniem absolutnie rewelacyjne!
I chociaż część z nas zapewne potrafiłaby stworzyć coś podobnego na papierze, to pamiętajmy jednak, ze efekt jest tak niesamowity, bo obraz został w szczególny sposób rozciągnięty na płaszczyźnie (podobny efekt powstaje przy znaku roweru na ścieżkach rowerowych).

Suwak

2008-09-27T17:32:00.005+02:00

Proste i genialne w tej prostocie, bo przecież wykorzystuje jedynie prostopadłościany w otoczeniu cegły ułożonej klasycznymi kwadratami. To wszystko ujęte w ramy niskiej obwódki.

Być może nie do ogrodu przydomowego, ale z powodzeniem do ogrodu przy centrum handlowym, czy hurtowni ubrań.

Na zaostrzenie apetytu na podróże

2008-09-23T22:42:00.004+02:00

Dziś szef kuchni poleca dwa dobrze przyprawione albumy od Rémi'ego

'
Les quatre lacs

Irlande

Bank genów Kostrzyca

2008-09-20T22:26:00.000+02:00

Bank genów - ośrodek, gdzie genotypy są przechowywane poza ich naturalnym środowiskiem. Przechowywany materiał biologiczny, umożliwia wyhodowanie i przywrócenie naturze roślin i zwierząt z zagrożonych taksonów.

Początków historii powstania Leśnego Banku Genów należy doszukiwać się w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, kiedy to lasy Gór Izerskich, Karkonoszy i Sudetów Wschodnich zostały dotknięte klęską ekologiczną. Wtedy to powstała idea utworzenia instytucji, która zajmowałaby się ochroną zagrożonych ekosystemów leśnych w Polsce. Wytyczne programowe zostały opracowane w 1992 roku przez przedstawicieli Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych i Instytutu Dendrologii Polskiej Akademii Nauk w Kórniku. Zostały również opracowane założenia techniczne, które musiał zaakceptować zespół ekspertów oraz przedstawiciel Banku Światowego. Jeszcze w tym samym roku ogłoszono projekt Leśnego Banku Genów. Postanowiono go zlokalizować w Kostrzycy.

Budowę tego obiektu rozpoczęto w marcu 1994 roku, natomiast uroczyste otwarcie miało miejsce 13 grudnia 1995 roku. W akcie erekcyjnym czytamy:
Leśny Bank Genów został powołany głównie dla stworzenia technicznych warunków czynnej ochrony bioróżnorodności w trybie długookresowego przechowywania zasobów genowych najcenniejszych obiektów drzew, krzewów i roślin dna lasu. Ma to umożliwić przywrócenie ich środowisku w momencie, kiedy zagrożenia powodowane przez zanieczyszczenia środowiska zostaną już unieszkodliwione na tyle, że będzie można podjąć próby przywrócenia tych gatunków środowisku.

Leśny Bank Genów zajmuje się również działalnością ekoedukacyjną. Przede wszystkim są to szkolenia i doradztwo dla nadleśnictw, głównie z zakresu leśnej genetyki stosowanej, selekcji, nasiennictwa i nowoczesnego szkółkarstwa leśnego. Szkolenia przeprowadzane są z reguły w formie prelekcji, odczytów i kursów. W 1998 roku w LBG uruchomiono również w ramach Akademii Rolniczej w Krakowie Studium Podyplomowe z zakresu genetyki leśnej. Przeznaczone ono jest dla kadry inżynieryjnej nadleśnictw, regionalnych dyrekcji LP, Parków Narodowych, dla pracowników nadzorujących gospodarkę leśną w urzędach wojewódzkich i gminach oraz dla kadry nauczycielskiej techników leśnych i innych szkół o profilu ekologicznym.

Program edukacyjny Banku Genów adresowany jest również do młodzieży szkolnej i akademickiej. Specjalnie w tym celu została utworzona ścieżka edukacji leśnej. Umieszczone na niej tablice mają umożliwić zapoznanie się z głównymi elementami wiedzy o lesie i leśnictwie oraz udziale Polski w ochronie różnorodności biologicznej i promowania zasad zrównoważonego rozwoju.

W Leśnym Banku Genów szczególną uwagę poświęca się jodle. Jest to gatunek niezwykle delikatny, rozpowszechniony w Sudetach. Właśnie stąd wziął się pomysł stworzenia arboretum, w którym byłyby zgromadzone różne gatunki jodły. Przedsięwzięcie to jest realizowane od 1998 roku. Planowane jest również zgromadzenie w jednym miejscu gatunków nagonasiennych.

Leśny Bank Genów jest jednostką wyjątkową w skali Lasów Państwowych. Nie ma drugiej takiej jednostki, więc stosowane tutaj rozwiązania siłą rzeczy muszą być oryginalne i unikatowe. Na terenie Banku Genów funkcjonuje wyłuszczarnia nasion oraz szkółka kontenerowa. W wyłuszczarni szyszki odsiewane są najpierw na separatorze, a potem poddawane są całemu cyklowi wyłuszczania nasion. Są one później przechowywane w tutejszej przechowalni. Nasiona są również poddawane ocenie, co pozwala na zapewnienie jak najlepszego materiału do produkcji sadzonek.

Matisse

2008-09-20T21:35:00.005+02:00

Fowistów można lubić lub nie. Obrazy zbudowane z uproszczonych plam o mocnych, nasyconych barwach nie mających wiele wspólnego z rzeczywistością (u André Derain trawa jest czerwona, a góry niebieskie) nie każdemu przypadną do gustu.
Chciałabym jednak byście dali im szansę. Chciałabym podzielić się z Wami moim ulubionym obrazem Henriego Matisse'a.
Głównym tematem płócien ojca fowizmu - jak mówi się o tym artyście - byli ludzie. Nie o portretach jednak dziś będzie mowa. Matisse malował również pejzaże i chociaż te prace stanowią jedynie niewielki ułamek jego dzieł, to muszę przyznać, że niepomna głosów krytyków spychających je na margines, pozostaję właśnie tymi obrazami zauroczona. Szczególnie przedstawieniem jesiennej alei, utrwalonej tak typowymi dla malarza intensywnymi, mocno skontrastowanymi, choć nie do końca jeszcze czystymi barwami. Obraz pod tytułem "Ogród luxemburski" został namalowany w latach 1901-1902. I jest dość wczesnym dziełem mistrza - sprzed czasu namalowania obrazów uznawanych za najistotniejsze - powstał na 3 lata przed ostatecznym nadaniem nazwy fowizmowi.

Henri Matisse "Der Luxemburggarten"

Podziemny las z kamienia

2008-09-15T21:58:00.002+02:00

Skamieniały las sprzed milionów lat odkryto w kopalniach węgla kamiennego w Stanach Zjednoczonych - poinformował amerykańsko-brytyjski zespół naukowców.

Na kamienny las natrafiono na pograniczu stanów Illinois, Indiana i Kentucky na skutek intensywnych robót górniczych. Jak wyjaśniają naukowcy, jest to największy skamieniały las odkryty do tej pory na świecie. Zamieniona w skałę roślinność zajmuje powierzchnię tysięcy hektarów.

Lasy pojawiły się na Ziemi jakieś 300 mln lat temu. Zdaniem naukowców, jest to jeden z pierwszych lasów, które wyrosły się na naszej planecie. "Dość niezwykłe jest patrzeć na las od spodu. Pnie drzew wznoszą się nad naszymi głowami, korzenie schodzą w dół. Do nich poprzyczepiane są jakieś resztki ściółki. Zdarzają się trzydziestometrowe, powalone pnie drzew, z doskonale zachowanymi koronami" - opowiada jeden z naukowców, Howard Falcon-Lang z Uniwersytetu w Bristolu.

Jak wyjaśniają badacze, las był zalewany przez wodę i muł. Znalazł się w końcu pod powierzchnią ziemi, a nad nim wyrósł kolejny las.

Naukowcy są przekonani, że ich badania pomogą odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób dzisiejsze lasy deszczowe mogą zareagować na ocieplający się klimat. Okazuje się, że efekt cieplarniany sprzed 300 mln lat zaszkodził ówczesnym lasom deszczowym.

Zoocydy III-ej i IV-ej generacji

2008-09-11T18:05:00.003+02:00

Zoocydy III-ej generacji
Są to preparaty zaburzające cykl rozwojowy, zniechęcające do składania jaj.

Deterenty - substancje, które powodują, że roślina wydaje się nieatrakcyjna dla fitofaga.

Antyfidanty - środki hamujące żerowanie lub składanie jaj przez szkodniki. Na ogół nietoksyczne dla owadów, owady jednak umierają z głodu.
Pierwotne antyfidanty były uzyskiwane z roślin które broniąc się przed zgryzaniem przez szkodnika produkowały związki chemiczne mu szkodzące na co naturalną reakcją szkodnika było zwiększanie na nie tolerancji. Zgodnie z nowoczesnymi zasadami ochrony roślin obecnie nie dąży się do całkowitej eliminacji szkodnika lecz jedynie do ograniczenia jego ilości poniżej progu szkodliwosci.

preparat Fentinacetat - zwalcza zarazę ziemniaczaną i ogranicza żerowanie stonki ziemniaczanej.

Feromony
Ze względu na funkcję feromony dzieli się na:

płciowe
alarmowe
obronne
odstraszające
wyrażające stres
agregacyjne
markujące terytorium lub drogę
wspomagające dany rodzaj aktywności
odnajdywania pożywienia
społeczne (wyrażające dominację, rozróżniające kasty lub partnera, regulujące stosunki społeczne)

Zalety:
-preczyjne efekty
-minimalne dawki

Pierwsze doświadczenia z pułapką feromonową przeprowadzono w USA na brudnicy nieparce w 1913 r. Obecnie używa się feromonów płciowych przy zwalczaniu wielu gatunków szkodników między innymi: owocówki jabłkóweczki, brudnicy mniszki, szkodników magazynowych.

Żerujące korniki wydzielają feromony agregacyjne. Niektóre z nich uzyskano sztucznie np. frontalinę. Nasycone sztucznym feromonem pniaki pozwalają ściągnąć w jedno miejsce i zniszczyć, chociażby przez okorowanie, korniki na dużej powierzchni lasu. W przypadku zbyt wielkiego zagęszczenia populacji i zbyt wielkiej konkurencji, niektóre gatunki mają zdolność wydzielania feromonów antagonistycznych hamujących rozwój młodszych larw np. u komarów z gatunku komar brzęczący a u gryzoni powodujące np. poronienia.

Allomony
Należą do nich antybiotyki, repelenty czy substancje zwabiające ofiary. Przykładem allomonu jest substancja wytwarzana przez liście orzecha włoskiego, który po spłukaniu deszczem opada na ziemię, gdzie zostaje utleniony związku hamującego wzrost niektórych roślin. Do allomonów zalicza się też kocineliny, alkaloidy wytwarzane przez biedronki, które odstraszają drapieżniki.

Repelenty (środki odstraszającymi
Środki chemiczne, organizmy żywe oraz urządzenia generujące światło lub dźwięki mające właściwość odstraszania niepożądanych w danym miejscu organizmów żywych. Ich stosowanie zaliczane jest do biologicznych (ekologicznych) metod ochrony.

Repelenty to np.
-pasy folii aluminiowej lub ultradźwięki nietoperzy na ptaki
-dźwięki do 30 kHz - niesłyszalne dla człowieka odstraszające gryzonie
-naftalina na mole
-rośliny wrogie (pomidory, cebula)

preparaty: Indalone, Dimelon

Atraktanty(środki wabiące)
Środki działające wabiąco na owady i gryzonie; stosowane (np. feromony) w celu podniesienia plonów (nęcenie pożytecznych owadów) lub, łącznie z truciznami, do zwalczania owadów i gryzoni.
Stosowanie atraktantów zaliczane jest do biologicznych (ekologicznych) metod ochrony.
Aby ochronić korzenie buraków (burak zwyczajny, burak cukrowy) między nie wsiewa się pszenicę aby przyciągnęła drutowce. W tym samym celu dla drutowców i larw żuków w szkółkach leśnych wysiewa się marchew i sałatę. Dla wielu szkodników atrakcyjne są również przekrojone bulwy ziemniaków. Cebulę przed śmietką cebulanką można chronić wykładając pułapki zawierające n-propylodwusiarczek oraz n-propylomerkaptan. Owady składają tam jaja a wylęgłe larwy giną bo nie mają co jeść. Podobnie reaguje bielinek kapustnik na glikozydy olejku gorczycznego a muchy na propionytryl.

Zoocydy IV-ej generacji

Antyhormony - przeciwciała hormonów albo substancje działające antagonistycznie lub hamująco w stosunku do hormonów. Wpływają na rozwój (np. osobniki wylęgają się znacznie mniejsze).

Zoocydy II-ej generacji

2008-09-11T14:37:00.004+02:00

Zoocydy II-ej generacji to preparaty produkowane po II-ej wojnie światowej.

DDT
DDT (Dichlorodifenylotrichloroetan) to środek owadobójczy otrzymywany przez kondensację chloralu z chlorobenzenem w obecności stężonego kwasu siarkowego. Syntezę DDT przeprowadzono po raz pierwszy w 1874 roku, a właściwości owadobójcze tego związku odkrył Szwajcar Paul Müller, za co otrzymał Nagrodę Nobla w 1948 r.

Wykorzystywany był powszechnie w latach 1940-1960. Na większą skalę zastosowano go w czasie II wojny światowej do ochrony wojsk sprzymierzonych przed tyfusem plamistym roznoszonym przez wszy. Wydawał się wprost idealnym środkiem do ochrony roślin, w latach 60. XX w. stosowany na całym świecie w potężnych ilościach, okazało się jednak, że jest to bardzo trwały związek, w glebie ulega rozłożeniu dopiero po kilkunastu latach i ma zdolność kumulowania się we wszystkich organizmach żywych, także u ludzi.

Działanie:
-środek kontaktowy
-działa na układ nerwowy

Związki fosforoorganiczne
Związki organiczne zawierające wiązanie węgiel-fosfor, estry kwasów fosforowych lub pochodne tych kwasów.
Spośród wymienionych związków wysoką trwałością w środowisku oraz dużą toksycznością dla ryb odznacza się insektycyd diazynon.
Trwałość środków zależy od pH.

Działanie:
-systemiczne - w wiązkach rośliny zamienia się w toksyny, co łączy się z koniecznością przestrzegania okresu karencji (np.Tamaron, Orthene) lub wgłębne (np. Dianizol, Dianizon, Pyrinex, Owadofos)
-zablokowanie cholinosteazy (enzymu wytwarzanego w wątrobie, zmniejszenie jego aktywności w osoczu krwi może być jednym ze wskaźników uszkodzenia miąższu wątroby)
-porażenie mięśni
-porażenie centralnego ośrodka oddechowego

Karbaminiany
estry kwasu karbaminowego.
Są to nietrwałe preparaty doglebowe o działaniu układowym. Mają szerokie spektrum działania.

Zalety:
-nie kumulują się w środowisku
-szybko się rozkładają do kwasu
-niektóre są selektywne
-moga być wykorzystywane do odkażania gleby

Wady:
-trucizny
-niektóre środki są fitotoksyczne
-stymulują rozwój przędziorków
-karbaryl sterylizuje kwiaty

Diafuran - odkażanie gleby (przędziorki, nicienie, drutowce), działanie kontaktowo żołądkowe, preparat układowy
Methomex - mszyce, wciornastki, dobry do szkółek
Insegar - analog hormonów syntezy chityny - owocówka jabłkóweczka nie przeobraża się
Furadan (nematocyd), Pirinor i Pirimex (mszyce), Larvin (jaja)

Pyretroidy
Pochodne pyretryn. Syntetyczne związki pyretroidowe są znacznie trwalsze niż naturalne, ale mogą wywierać szkodliwy wpływ na faunę glebową i wodną, a ich pozostałości mogą przechodzić do produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, a ponad to u gryzoni mogą działać hepatotoksycznie i mutagennie.
Pyretroidy są wysoce selektywne, relatywnie bezpieczne dla ptaków i ssaków, można je więc z powodzeniem stosować w ogródkach przydomowych.

Zalety:
-dezynfekcja podłoża
-można stosować w magazynach
-do stosowania pod osłonami i na zewnątrz
-wydajny
-nie wnikają do rośliny

Wady:
-długi okres zalegania (do 7msc.)
-nie można stosować równolegle z walką biologiczną
-stymuluje rozwój przędziorków
-ujemny współczynnik temperatur (do 18 st.C)
-szerokie spektrum działania: wszystkie owady (odstrasza owady zapylające)

Działanie:
-powierzchniowe lub kontaktowo-żołądkowe
-porażaja układ nerwowy (zaburzają dynamikę przepływu kanału sodowego)

np. Basamid (dezynfekcja, nematocyd), Karate(akaracyd), Talstar(przędziorki i owady)

Chloronikotynyle
Jest to nowa grupa preparatów o szerokim spektrum działania (szkodniki gryzące i kłująco-ssące). Są to preparaty systemiczne.

Confidor - preparat do stosowania na rośliny ozdobne, zwalcza czerwce (!), mszyce, mączniaki. Stosować można jako oprysk lub w formie podlewania. Dostępny także w formie żelu do zwalczania szrutówka (!)
Mospilan - słabszy w działaniu od Confidoru, niszczy faunę pożyteczną
Admiral - bezpiczeny dla owadów pżytecznych, nadaje się do zwalczania maczniaka szklarniowego.

Preparaty olejowe
preparaty olejowe oparte sa na olejach rycynowym i parafinowym. Przed zastosowaniem takiego środka należy przeprowadzić próbę fitotoksyczności.
Preparaty olejowe podczas pbieania pokarmu przez mszyce filtrują wirusy nietrwałe.

Działanie:
-blokują przetchlinki
-zwiększają skuteczność akarycydów

Promanal - miseczniki (!), ochojniki i in. kłująco-ssące, do zabiegów zimowych.

Preparaty specyficzne - preparaty działające na poszczególne grupy zwierząt.

-akarycydy
Apollo - jajobójczy, może brudzić rośliny
Torque - działa na przędziorki (wszystkie stadia prócz jaj)
Mitac - j.w.
Magus - j.w.
Nissorun - jajobójczy, bezpieczny dla roztoczy drapieżnych
Roztoczol - jajobójczy, mała zawartość substancji aktywnej, do stosowania równolegle z walką biologiczną

-moluskocydy
do zwalczania ślimaków bezskorupowych

Antyślimak, Mesurol

-nematocydy
Nalezy stosować przemiennie z innymi metodami, ponieważ nicienie się uodparniają
Basamid, Temi, Diafuran

Zoocydy I-ej generacji

2008-09-11T13:14:00.003+02:00

Zoocydy I-ej generacji to środki wykorzystywane do czasu II-ej wojny światowej.

Rotenon
Rotenon jest selektywnym biologicznym zoocydem (insektycyd i akarycyd), który nie jest dopuszczony do używania w Polsce. Jest to ekstrakt uzyskiwany z roślin tropikalnych należących do rodziny Leguminosae (strączkowe). Ekstrakty rotenonu otrzymuje się z korzeni, nasion oraz liści.

Wykorzystywany jest w ogrodach domowych oraz jako środek stosowany do zabijania ryb w sztucznych zbiornikach wodnych przed ponownym zarybieniem wybranymi gatunkami. Rotenon jest mało toksyczny dla ludzi i zwierząt wyższych. W wyniku bezpośredniego spożycia lub wdychania u zwierząt i człowieka może dojść do zapalenia skóry, zapalenia gardła, krwotoku, wymiotów. Dawka śmiertelna to 50mg/kg masy ciała. Wprowadzony dożylnie jest bardzo toksyczny.

Ulega naturalnemu rozkładowi w glebie oraz wodzie, tracąc swą toksyczność pod wpływem działania światła słonecznego w ciągu 5–6 dni latem oraz w ciągu 2–3 dni wiosną.

Pyretryny
Pyretryny to insektycydy otrzymywane z niektórych roślin należących do rodziny astrowatych. Jest to także nazwa rynkowa dla oczyszczonego pyretrum. Pod pojęciem pyretrum określane są sproszkowane suszone kwiaty złocieni. Pyretryny ze względu na niską trwałość fotochemiczną, zostały w dużej mierze zastąpione syntetycznymi insektycydami tej samej klasy – pyretroidami.

Działanie:
-poraża układ nerwowy stawonogów (zaburzenia funkcji pompy sodowej)
- powodują gwałtowną utratę wody
- przyczyniają się do obniżenia wydolności układu oddechowego

Pyretryny dobrze rozpuszczają się w tłuszczach dzięki czemu łatwo przedostają się przez błony komórkowe.

Nikotyna
Nikotyna to substancja zawarta w liściach tytoniu. Śladowe ilości nikotyny znajdują się też w pomidorach, bakłażanach i papryce. Dawka LD50 to ok 50 mg/kg masy ciała.

Działanie
-poraża centralny układ nerwowy, uszkadza synapsy
-przedostaje się przez błony śluzowe

Woda i jej znaczenie w entomologii

2008-09-11T12:38:00.003+02:00

Czynniki abiotyczne to:

temperatura
wilgotność
światło
prądy powietrza
gleba
krajobraz
zawartość tlenu w powietrzu

Woda
Woda jest podstawowym składnikiem w organizmie każdego zwierzęcia. Jej brak hamuje większość procesów życiowych i wywołuje anabiozę u bezkręgowców.

Jest odpowiedzialna za:

wszystkie reakcje chemiczne
działanie enzymów
przemianę materii (owady przy niskiej wilgotności lepiej znoszą wysokie temperatury)
odżywianie (pobierana jest z pokarmem lub u zwierząt wodnych i glebowych przez powłokę ciała)
oddychanie
wydalanie
regulację ciśnienia
transport związków w organizmie
płodność owadów
długość rozwoju i długość życia (wyższa wilgotność zwiększa długość życia, skraca czas rozwoju jaj i poczwarek)
ruchliwość niektórych owadów (higrotaksja, higrokineza)

Wilgotność względna równa 0 oznacza powietrze suche, zaś równa 1 oznacza powietrze całkowicie nasycone parą wodną. Przy wilgotności względnej równej 1 oziębienie powietrza daje początek skraplaniu pary wodnej.

Zwierzęta możemy podzielić na:
-higrofilne - lubiące wilgotne środowisko (np. ślimaki, nicienie, ryby)
-kserofilne - lubiące suche środowisko (np. jaszczurki, zwierzęta pustyyne)

-stenohygryczne - znoszące wąski zakres wilgotności (ograniczenie wilgotności hamuje działalność rozkruszków)
-euryhygryczne - znoszące szeroki zakres

Zwierzęta chronią się prze utratą wody poprzez:
-chitynowa osłonę ciała
-grubą, zrogowaciałą skórę
-poszukując wilgotnego środowiska

Woda w naturze:
-gwałtowne deszcze mogą uszkadzać larwy i delikatne owady doskonałe
-pokrywa śnieżna izoluje od niskich temperatur

bardzo mądre słowa... w fitopatologii

2008-09-11T11:58:00.003+02:00

inokulacja [łac.], roln. naniesienie patogena na roślinę w celu dokonania zakażenia; stosowana podczas doświadczeń fitopatologicznych (sztuczne zakażanie), niekiedy także oznacza naturalne przenoszenie patogena przez wiatr, wodę lub zwierzęta.

inokulum [łac.], roln. zawiesina cząstek wirusa, komórek bakterii lub zarodników grzyba (czasem fragmentów strzępek) patogenicznych dla rośliny, przygotowana przez człowieka w celu dokonania sztucznego zakażenia rośliny.

Temperatura i jej znaczenie w entomologii

2008-09-11T11:33:00.005+02:00

Czynniki abiotyczne to:

temperatura
wilgotność
światło
prądy powietrza
gleba
krajobraz
zawartość tlenu w powietrzu

Temperatura

Zwierzęta możemy podzielić:
1) ze względu na zakres tolerowanych temperatur:
-stenotermiczne - żyjące przy niewielkich wahaniach temperatur
-eurytermiczne - tolerujące szeroki zakres temperatur

2) ze względu na możliwość regulacji temperatury ciała:
-stałocieplne (endotermiczne) - temperatura ciała jest stała i niezależna od temperatury otoczenia, a jej dobowe wahania nie są większe od kilku stopni. Temperatura otoczenia ma wpływ jedynie na powierzchnię ciała. Do zwierząt stałocieplnych zalicza się ptaki i ssaki.

Mechanizmy dążące do utrzymania stałej temperatury:
* część energii uzyskiwana w procesie odżywiania wykorzystywana jest do produkcji ciepła, co ma wpływ działanie enzymów;
* kurczenie się i rozkurczanie naczyń krwionośnych;
* obecność tworów naskórka takich jak pióra i włosy oraz odpowiednie ruchy nimi;
* obecność podskórnej tkanki tłuszczowej;
* parowanie wody (pocenie się i ziajanie).

- heterotermiczne – zdolne do okresowego obniżania temperatury ciała.
Są to zwierzęta przejawiające właściwości zarówno zwierząt stałocieplnych jak i właściwości zwierząt zmiennocieplnych. Do zwierząt heterotermicznych należą ssaki takie jak: suseł, świstak, niedźwiedź brunatny, chomik oraz nietoperze.
Obniżanie temperatury ciała w niesprzyjających warunkach (np. w zimie) umożliwia bardzo oszczędną gospodarkę zasobami energetycznymi organizmu.

- zmiennocieplne (egzotermiczne)- temperatura ciała jest zmienna i zależy od temperatury otoczenia. Jest to cecha charakterystyczna ryb, płazów i gadów.

Niektóre gatunki mogą podnosić temperaturę swojego ciała powyżej temperatury otoczenia - np. jaszczurki nagrzewające się na słońcu, tuńczyki podnoszące własne ciepło o 10-15st dzięki pracy mięśni.

Zwierzęta zmiennocieplne w porównaniu ze stałocieplnymi:
- są odporniejsze
- żyją dłużej w niskich temperaturach
- są bardziej uzależnione od temperatury - intensywność przemiany materii wzrasta z temperaturą, rozwój rozpoczyna się od temperatury progowej innej dla każdego gatunku, temperatura determinuje płeć, płodność, przebieg kopulacji

Spowolnienie procesów życiowych.
Hibernacja (sen zimowy) - zimowe spowolnienie procesów życiowych, charakteryzujące się
* spowolnieniem akcji serca i wystąpieniem arytmii,
* zwężeniem naczyń krwionośnych,
* spowolnieniem tempa oddychania, spadkiem zużycia tlenu oraz wystąpieniem bezdechu,
* bardzo niską temperaturą ciała
Niektóre owady (np. trzmiel, komar) hibernują, by samica mogła na wiosnę złożyć jaja.

Estywacja (spoczynek letni) -letnie spowolnienie procesów życiowych o charakterze przystosowawczym, zwiększające tolerancję organizmów wobec niesprzyjających warunków środowiskowych.
Estywacja jest typowa dla wielu organizmów pustynnych oraz tropikalnych na obszarach z ostro wyodrębnioną porą deszczową i suchą. Dla wielu zwierząt (m.in. słodkowodnych ryb tropikalnych) jest stałą fazą cyklu życiowego.

Rozwój zwierząt zachodzi w temperaturach 2-38 st.C
Skrajne temperatury 55-65 st.C - dochodzi do denaturacji białka (niektóre owady wytrzymują nawet do 200 st.C)

Prawo Van Hoffa - temperatura wzrastająca o 10 st.C skraca czas rozwoju jednego pokolenia bezkręgowców 1,5-3x.

Temperatura zera fizjologicznego - temperatura, w której zahamowana zostaje aktywność życiowa

Temperatury efektywne - temperatury powyżej zera fizjologicznego

Suma temperatur efektywnych - suma ciepła potrzebnego do rozwoju danego gatunku

S=(T.śr - T.0) d

S - suma temperatur efektywnych
T.śr - średnia temperatura dobowa
T.0 - zero fizjologiczne danego gatunku
d - liczba dni rozwoju

Przechłodzenie organizmu
- woda w ciele owadów jest związana koloidalne z substancjami białkowymi, a więc zamarza w temperaturze niższej niż 0 st. C (-4 st.C dla pędraka, ok. -15 st.C dla poczwarek motyli, -40 larwy w osłonkach Brudnicy mniszki)
- słabsze krążenie
- koncentracja roztworów fizjologicznych

Progi w entomoligii

2008-09-11T11:27:00.002+02:00

Próg zagrożenia - najmniejsza liczebność populacji agrofaga, która przy wzroście powoduje wyższe straty niż tolerowane dla danej uprawy.
Próg zagrożenia jest zmienny i zależy od formy rozwojowej rośliny, obfitości kwitnienia, plonowania.

Próg szkodliwości - takie nasilenie agrofaga, po przekroczeniu którego następuje istotna zniżka plonu.

Próg opłacalności - najniższe nasilenie agrofaga, przy którym opłaca się zwalczanie.

Próg zwalczania - liczebność agrofaga, powyżej której przeprowadzenie zabiegu jest uzasadnione.

Table Mountain National Park (Przylądek Dobrej Nadziei)

2008-09-08T12:36:00.003+02:00

Table Mountain National Park (Park Narodowy Przylądka) został utworzony w 1998 roku. Klify w okolicy Cape Point mają wysokość ponad 200 m.

Fauna
Gatunkami szczególnie chronionymi są tutaj antylopy, morskie ptaki, żółwie lądowe, i pawiany. Rzadko można spotkać tu żbika lub karakala (perski ryś). Wiele gatunków takich jak lwy i lamparty wymarły lub zostały wytepione przez ludzi.

Flora
W parku tym znajduje się aż 2700 gatunków roślin, tworzących fynbos, czyli tzw. mały busz. Wiele gatunków roślin, mchów i porostów rosnących na skałach.

Everglades National Park (Południowa Floryda)

2008-09-08T12:32:00.000+02:00

Park został utworzony w 1947 roku. Jego powierzchnia wynosi 6110 kmkw. Znajdują się tu największe subtropikalne pustynie w Stanach Zjednoczonych.

Flora
Znaczną część Everglades pokrywają trawy, jednak tam, gdzie naturalne zagłębienia w wapiennych skałach wypełniła gleba, powstały urodzajne, zadrzewione wyspy, zwane hammock. Składają się one głównie z drzew liściastych takich jak mahoń, czy klon czerwony.

Fauna
Bardzo rzadkim gatunkiem jest pantera florydzka (Puma concolor), objęta tu szczególną ochroną, gdyż jej liczbność spadła poniżej 100 osobników. Wśród traw można spotkać tzw. "kałuże aligatorów", czyli płytkie sadzawki na podmokłym terenie, w których aligatory czekają na swoje ofiary.

South Moresby National Park (Kanada)

2008-09-08T11:49:00.004+02:00

Park powstał w 1989 roku.
Zlodowacenia doprowadziły do utworzenia utaj izolowanych ekosystemów, które rozwijały się przez kilka tysięcy lat. Znajduje się tu co najmniej 39 gatunków (i podgatunków) roślin i zwierząt, których nie znajdzie się nigdzie indziej na świecie.

Park jest ważny również ze względów kulturowych - można tu spotkać rzeźbione kilkunastometrowe drewniane słupy - pozostałość dawnych plemion i cywilizacji.

Fauna
W wodach otaczających archipelag znaleźć można ogromną liczbę gatunków morskich w tym rekinów, fok, morświnów i lwów morskich. W pobliżu linii brzegowej polują liczne ptaki.

Flora
Występują tu bardzo stare lasy cedrowe i świerkowe. Ponad to bogactwo mchów i porostów.

Słowacki Raj

2008-09-08T11:22:00.004+02:00

Utworzono go w 1988 roku pod nazwą Park Narodowy "Słowacki Raj". Powierzchnia Parku wynosi 197,63 km², a powierzchnia jego pasma ochronnego 130,11 km². Słowacki Raj to krasowy płaskowyż o średniej wysokości od 800 do 1000 m n.p.m. będący częścią Karpat Zachodnich. Obecnie w wapiennych skałach wyrzeźbione są naturalne wąwozy i kotliny, a rzeki tworzą liczne progi i wodospady.

Flora
Około 90% powierzchni jest porośnięte poprzez lasy jodłowo - bukowe, w których występuje liczna roślinność alpejska i polodowcowa jak słowacka odmiana sasanki alpejskiej - łac. Pulsatilla slavica oraz inne liczne rośliny endemiczne.

Fauna
W lasach żyje szereg gatunków zwierząt, które podobnie jak w Polsce są pod ochroną. Są to np.: kozica (Rupicapra rupicapra), ryś (Lynx lynx), wilk (Canis lupus), kuna leśna (Martes martes). Ponadto masyw jest siedliskiem orła przedniego (Aquila chrysaëtos), jastrzębia gołębiarza (Accipiter gentilis), myszołowa zwyczajnego (Buteo buteo) oraz sokoła wędrownego (Falco peregrinus) i wiele innych gatunków objętych w Polsce ochroną.

Park Narodowy Hortobágy (puszta)

2008-09-08T11:00:00.004+02:00

Park został założony w 1973 roku i jest pierwszym węgierskim parkiem narodowym. Zajmuje powierzchnię 82000 ha i jest największym węgierskim parkiem narodowym i największym tego typu terenem w Europie. W 1999 roku Park Narodowy Hortobágy został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Fauna
Bogactwo ptaków, z których znaczna część ma tutaj treny lęgowe (np. bocian czarny i biały). Ponad to wiele gatunków gryzoni.

Flora
Park obejmuje obszar pierwotnego stepu puszty oraz bagien i rozlewisk. Główne gatunki tu występujące to trawy i turzyce.

Park Narodowy Biscayne (Floryda)

2008-09-08T10:33:00.003+02:00

Utworzony w 1980 na powierzchni 700 km². 95% powierzchni parku zajmują tereny wodne.

Park słynie w całych Stanach z pięknych plaż z białego piasku oraz niezwykłych podwodnych krajobrazów.

Fauna
Występują tu m.in.: kaszalot, wieloryb, finwal, żarłacz ostronosy, tygrysi, ciemnoskóry i tępogłowy, szop, lis wirginijski, rys rudy, żółw, pelikan.

Flora
Park na Florydzie tworzony jest przez kilka różnych ekosystemów.
Jednym z najbardziej charakterystycznych są ciągnące się brzegiem lasy nomorzynowe. Ponad to można spotkać tu krajobrazy pustynne z licznymi sukulentami i palmowe gaje z podszyciem z paproci.
Park nie jest jeszcze dokładnie przebadany, a lista gatunków drzew, krzewów i roślin polnych jest wciąz uzupełniana.

Zdjęcia pochodzą z galerii Terry

Park Narodowy Yellowstone

2008-09-07T16:25:00.005+02:00

Park narodowy położony w Stanach Zjednoczonych, jest pierwszym i najstarszym parkiem narodowym na świecie. Na terenie parku znajdują się słynne gejzery, gorące źródła, wulkany błotne, fumarole i wodospady.

Fauna.
Najsłynniejsze zwierzęta to: niedźwiedź brunatny grizzly (Ursus arctos horribilis), baribal (Ursus americanus), puma (Puma concolor, wilk szary (Canis lupus), kojot (Canis latrans), skunks, bizon, antylopa.

Flora.
Wiele roślin parku to pirofity znoszące pożar bez uszczerbku.

Znaczną częśc parku pokrywają lasy iglaste z bardzo rozpowszechnioną sosną wydmową, (Pinus contorta) której szyszeczki otwierają się tylko pod wpływem bardzo wysokiej temperatury.

Park Narodowy Serengeti

2008-09-07T16:11:00.002+02:00

Park położony w północno-zachodniej Tanzanii.

Należy do największych i najbardziej znanych obszarów chronionych na świecie. Jego powierzchnia wynosi 14 763 km². W 1951 uzyskał status parku narodowego. Wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Flora.
Znaczna częśc obszaru parku to trawiasta sawanna, z pojedynczymi skalistymi wzgórzami i kępami drzew akacjowych.

Fauna.
W porze suchej (od października do maja) migrują tędy wielomilionowych stada kopytnych: antylop, zebr, gazeli i bawołów. Poza tym żyją tam: żyrafy, słonie, nosorożce, a z drapieżników: krokodyle, lwy, lamparty, gepardy, hieny, likaony, szakale, pytony.

Park Narodowy Krugera

2008-09-07T15:53:00.005+02:00

Park narodowy w RPA, założony w 1898 roku i nazwany od nazwiska ówczesnego prezydenta Paula Krugera. Powierzchnia parku to 18 989 km².

Park powstał by chronić tereny wyniszczone przez napływających poszukiwaczy złota i kłusowników.

Fauna.
Charakterystyczne zwierzęta parku to tzw. „Wielka Piątka Afryki” (lew, lampart, bawół afrykański, czarny nosorożec, słoń), a ponad to antylopy, zebry, żyrafy, hieny, krokodyle.

Flora.
Klimat parku jest gorący i wilgotny. Wśród wielu gatunków roślin (głównie traw) najbardziej charakterystyczny jest Baobab.

Park Narodowy Grønlands

2008-09-07T15:27:00.003+02:00

Największy na świecie park narodowy został założony w 1974 roku. Rozciąga się na pow. 972.000 km² i od 1977 r. stanowi jeden z rezerwatów biosfery UNESCO.

Obecnie na terenie parku zamieszkuje od 50-100 osób, z których znaczną cześć stanowią naukowcy.

Fauna
W parku żyje od 5 do 15 tys. wołów piżmowych (co stanowi 40% ich światowej populacji), renifery, lemingi, zające, gronostaje, wilki, wiele ptaków (np. mewy i rybitwy), foki, niedźwiedzie polarne, morsy.

Flora
Okres wegetacyjny jest krótki i trwa od połowy lipca do października. Pojawiają się tu nieliczne brzozy i wierzby, turzyce, mchy, a w obrębie fiordu kwitną nawet wrzosy.

Zdjęcia pochodzą z galerii Jerzego Strzleckiego

Fot. 1: Zachody słońca trwające całymi dniami.

Fot. 2: Krajobraz parku

Fot.3: Góra lodowa (wygląda jak rendering, prawda? :D)

Fot.4: woły piżmowe

Internetowy atlas motyli

2008-09-04T13:09:00.002+02:00

Dziś polecamy dobrze opracowaną stronę, z systematyką i zdjęciami motyli.
do obejrzenia TU

Photo by Michel Tarrier, Les Papillons, mémoire vive du Maroc

Biebrzański Park Narodowy

2008-09-02T20:28:00.002+02:00

Rok założenia: 1993r
Symbol: batalion
Powierzchnia: 59223 ha (największy w Polsce)
Otulina: 66824 ha

Biebrzański Park Narodowy chroni rozległe i prawie niezmienione dolinowe torfowiska z unikalną różnorodnością gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt oraz naturalnych ekosystemów.

Flora:
Występuje tu ponad 900 gatunków roślin naczyniowych. Stwierdzono 90 gatunków podlegające ochronie całkowitej i 17 pod ochroną częściową.

Ponad 40% powierzchni Parku zajmują siedliska hydrogeniczne: wodne, bagienne, torfowiskowe, szuwary, a także wilgotne zbiorowiska leśne. Szczególnie cenna jest duża grupa zbiorowisk mechowiskowych, zawierających liczne gatunki rzadkie i reliktowe (brzoza niska, wierzba lapońska, gnidosz królewski), zanikające w innych częściach kraju. Ponad to wiele rzadkich gatunków storczyków, widłaków i rosiczek.

Fauna:
Na Bagnach Biebrzańskich gniazduje wiele (180) gatunków ptaków związanych ze środowiskiem bagiennym. Ponadto Kotlina Biebrzańska ma ogromne znaczenie dla wielu gatunków (270) ptaków żerujących oraz wypoczywających w czasie corocznych wędrówek.

Najbardziej charakterystyczne lęgowe gatunki ptaków to: batalion, wodniczka, dubelt, kszyk, kulik wielki, biegus zmienny, żuraw, rybitwa białoskrzydła i białowąsa, puchacz, orlik krzykliwy oraz sowa błotna.

Najbardziej charakterystycznym ssakiem Biebrzańskiego PN jest łoś, który jedynie tu przetrwał okres II wojny światowej. Znajduje się tu największa w kraju ostoja łosia (ok. 400 sztuk). Reintrodukowany po ostatniej wojnie bóbr jest obecnie zwierzęciem pospolitym.

W grupie bezkręgowców stwierdzono ponad 700 gat. motyli, w tym 94 gatunki motyli dziennych. Wykazano obecność 448 gatunków pająków.

Białowieski Park Narodowy

2008-09-02T08:54:00.003+02:00

Data utworzenia: 1932 r
Symbol: żubr
Powierzchnia: 10517 ha (lasy 91%)
Ochrona ścisła: 5725 ha (54%)
Otulina: 3224 ha
Na liście UNESCO od 1977 roku.

Białowieski PN ma ciągłość po stronie Białoruskiej.

Białowieski Park Narodowy chroni najlepiej zachowany fragment Puszczy Białowieskiej – ostatni na niżu Europy las naturalny o charakterze pierwotnym, jaki przed wiekami rozciągał się w strefie lasów liściastych i mieszanych.

Flora:
Grądy zajmują tu 47% powierzchni, bory 37%, a podmokłe lasy liściaste i mieszane ok. 14,5% powierzchni Puszczy. Średni wiek drzewostanów wynosi 73 lata w części zagospodarowanej i 130 lat w Obszarze Ochrony Ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego.

W obszarze ochrony ścisłej martwe drzewa zajmują około 25% masy wszystkich drzew.

Występuje tu ponad 1000 gatunków roślin naczyniowych: w tym 19 gatunków to paprocie, 6 - widłaki, 7 - skrzypy, 54 gatunki reprezentuje wątrobowce , a nieco ponad 200 gatunków - mchy.

Jednym z rzadszych zbiorowisk roślinnych występujących na terenie BwPN jest świerczyna na torfie. Charakterystycznym jej rysem jest wyraźna dominacja świerka w drzewostanie, prawie zupełny brak liściastych gatunków drzew oraz występowanie w runie, wśród bardzo bogatego kobierca mchów torfowców tak rzadkich roślin jak listera sercowata czy żurawina drobnolistna.

Liczbę gatunków grzybów występujących na terenie Puszczy Białowieskiej szacuje się na 3-4 tysiące.

Fauna:
W BwPN stwierdzono obecność 12 tysięcy gatunków zwierząt (bezkręgowce 95%). Najczęstszymi gadami Puszczy są jaszczurka zwinka i zaskroniec, ale występuje tu także (rzadko) żółw błotny. Z płazów spotkać tu można trzy ropuchy, traszki, rzekotkę, kumaka nizinnego i in. Ssaków jest zaledwie 58 gatunków, z czego najbardziej charakterystyczne są: żubry, dziki, wilki, łosie.
Najliczniejszą grupą kręgowców w Puszczy Białowieskiej są ptaki, stwierdzono dotychczas występowanie lub pojawianie się 250 gatunków ptaków, z czego 177 gat. to gatunki lęgowe.

Historia Puszczy i żubrów
Od XV wieku istniała specjalna służba leśna strzegąca lasów. Podczas panowania polskich królów w puszczy dobywały się polowania (największe powaliło 42 sztuki żubra, 13 łosiów i 2 sarny - pamiątką jest obelisk z 1752r.) i prowadzono wycinkę.
Podczas powstania listopadowego do walki włączyła się niemal cała służba leśna. Oddziały puszczańskie liczyły ponad 500 ludzi. Podczas powstania styczniowego w puszczy działały oddziały Wróblewskiego.
Carskie wpływy widoczne były m.in. w intensywnie prowadzonej wycince oraz regularnych łowach (sprowadzano także zwierzęta, by zwiększyć ilość osobników do polowania).
Podczas I wojny światowej zarządcy niemieccy wycięli 1/7 puszczy (ok 5mln m3). W okresie wycofywania się wojsk w kilka miesięcy żubry (ostatni padł w kwietniu 1919) i łosie zostały całkowicie wytępione (przed wojną było ponad 700 żubrów). Przeżyły nieliczne jelenie.

Ok 1930r. proces restytucji żubra (okazy zakupiono w ogrodach zoologicznych w Niemczech, w Szwecji a także przywieziono z Pszczyny). Po II wojnie światowej w Puszczy było 16 żubrów.

Babiogórski Park Narodowy

2008-08-31T16:59:00.002+02:00

Utworzony w 1954 r.
Symbol: okrzyn jeleni
Powierzchnia wynosi 3 392 ha, z tego zespoły leśne zajmują 91%.
Ochroną ścisłą objęto 2863 ha (84%).
W 1977 r. UNESCO uznało Park za Rezerwat Biosfery.
Najwyższy szczyt: Diablak (1725m n.p.m.)

Park znajduje się przy granicy ze Słowacją. Po słowackiej stronie istnieje też rezerwat "Babia Hora".

Flora:
Babia Góra charakteryzuje się regularnym, czteropiętrowym układem roślinności:

piętro pogórza do około 700 m npm, to głównie pola uprawne (owies i ziemniaki),
dolny regiel (700-1150 m), z buczyną karpacką, lasami jodłowymi i mieszanymi borami jodłowo-świerkowymi; piętro to przecięte jest przez olszynki towarzyszące dolinom potoków. W runie: borówka czarna, podbiałek alpejski, widłak jałowcowaty, żywiec gruczołowaty, marzanna wonna, czosnek niedźwiedzi, okrzyn jeleni oraz śnieżyczka przebiśnieg, niecierpek pospolity, przetacznik górski, narecznica szerokolistna.
górny regiel (1150-1360 m) z borami świerkowymi i zaroślami jarzębiny przy górnej granicy lasu oraz różą alpejską. W runie: w runie: borówka czarna, borówka brusznica, podbiałek alpejski, widłak jałowcowaty i paprocie.
piętro kosodrzewiny (1360-1650 m) z ubogimi i bogatymi zaroślami kosodrzewiny, borówczyskami, ziołoroślami (najczęściej spotykane są ziołorośla miłosny górskiej z fioletowo-różowymi kwiatami miłosny, ciemnoniebieskimi modrzyka górskiego, żółtymi omiega górskiego).
piętro alpejskie (1650-1725 m) z murawami alpejskimi (najbardziej powszechna murawa wysokogórska z sitem skuciną), roślinnością wyleżysk i zbiorowiskami porostów na rumowiskach skalnych.

Fauna:
Występowanie na terenie parku 188 gatunków kręgowców stanowi około 30% kręgowców występujących w Polsce. Z drobnych ssaków występuje tu m.in. mroczek pozłocisty i posrebrzany (rzadkie w Polsce, CzKZ), zębiałek, żołędnica, ryjówki oraz endemit babiogórski – darniówka tatrzańska (Microtus tatricus). Z dużych ssaków występuje tu licznie wilk, lis i jeleń, a ponad to niedźwiedź, dzik, wydra.
Występujące w BgPN gatunki ptaków są analogiczne do tych żyjących w środowiskach terenów sąsiednich. Liczne ostoje głuszca (30-50 szt.) i jarząbka (140-160 szt.) można spotkać w reglu dolnym i górnym.
Bardzo wiele płazów - np. kumak górski, grzebiuszka, traszki, salamandra; z gadów: jaszczurki (żyworódka, zwinka, padalec) i węże.
4282 bezkręgowców - przede wszystkim chrząszcze (rzadki biegacz Fabrycjusza (Carabus fabricii)) i muchówki. Wiele gatunków motyli - np. mieniak tęczowiec (Apatura iris), Callisto coffeella.

I pamiętaj - podlej dom!

2008-08-24T17:57:00.003+02:00

Czy kartka z takim napisem jak w tytule przestanie niedługo leżeć w strefie wyobraźni twórców science fiction? Profesorowie Yoav Waisel i Amram Eshel z Uniwersytetu w Tel Awiwie wierzą, że tak. Sześć lat temu stworzyli firmę zajmującą się tworzeniem przedmiotów codziennego użytku z żywych roślin. Na razie realizowane są pilotażowe projekty na terenie USA, Australii i Izraela. Są to na razie elementy małej architektury jak ławki, lampy etc. Jednakże profesorowie twierdzą zgodnie , że ekoarchitektura to kwestia najwyżej 10ciu lat. Projektowane przez nich konstrukcje zbudowane są z korzeni powietrznych, o wiele bardziej elastycznych od, wykorzystywanych zwykle do formowania, pędów.

źródło: American Friends of Tel Aviv Universit

nowe albumy w galerii

2008-08-21T18:50:00.002+02:00

Kazimierski Park Krajobrazowy

Anima(ls)

nowe zdjęcia w galerii

2008-08-17T19:19:00.003+02:00

dziś zdjęcia roślin kwitnących latem

rośliny ozdobne

nowe zdjęcia w galerii

2008-08-16T21:47:00.002+02:00

Landscapes

W Ogrodzie Botanicznym w Brukseli zakwitł "trupi kwiat"

2008-08-08T12:54:00.004+02:00

Kwitnie rzadko i krótko, ale gdy już zakwitnie wszędzie wokół unosi się zapach... gnijącego mięsa.

Dziwidło olbrzymie (Amorphophallus titanum)

To największy na świecie przedstawiciel rodziny obrazkowatych (Araceae), jej kwiaty (a w zasadzie kwiatostany mogą mieć nawet 3 merty wysokości.

Cykl życiowy. Wypuszcza ona tylko jeden liść, wyglądający jak małe drzewko o wysokości do 7 metrów. Liść utrzymuje się przez 10-14 miesięcy, po czym więdnie i roślina wchodzi w okres spoczynku trwający od 3 do 12 miesięcy. Po okresie spoczynku roślina wypuszcza kolejny liść albo kwiatostan (nigdy naraz). Kwiatostan ma do 3 metrów wysokości, jest otwarty nie dłużej niż 3 dni. Zapach przypominający gnijące mięso przyciąga z daleka owady zapylające kwiaty. Amorphophallus titanum kwitnie pierwszy raz po 8-10 latach.

Ciekawostki.
* Grecka nazwa rośliny w dosłownym tłumaczeniu oznacza „wielki penis o dziwnym kształcie”. Amorphophallus titanum (ze starogreckiego: amorphos "bez formy, zniekształcony" + phallos "penis", titan "wielki").
* Roślinę odkryto w 1878 roku na Sumatrze. Pierwszy egzemplarz w Europie wyhodowano w Królewskim Ogrodzie Botanicznym w Kew w Londynie w 1889 roku. Lecz ze względu na "nieprzyzwoity" wygląd nie pozwalano kobietom na jego oglądanie.

Amorphophallus Titanum

Otwarte Ogrody

2008-07-24T08:40:00.003+02:00

Program na rzecz ochrony, promocji i zrównoważonego rozwoju miast-ogrodów.

W ramach Programu organizowany jest przez partnerów z miast-ogrodów coroczny Festiwal Otwarte Ogrody oraz liczne projekty edukacyjne - konferencje warsztaty, wystawy. Podstawą działań jest współpraca pomiędzy wszystkimi aktorami życia społeczności lokalnych. Formuła Programu Otwarte Ogrody dopasowana jest do lokalnych problemów, charakteru i historii miejsc.

Program wymyślony został dla miasta-ogrodu Podkowa Leśna w roku 2005. Było to możliwe dzięki życzliwej pomocy Urzędu Miasta, Stowarzyszenia Związek Podkowian, wielu organizacji i mieszkańców miasta. Wydarzenie zorganizowane zostało w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa. Program Otwarte Ogrody w roku 2006 przeszczepiony został przez autorów do sąsiednich miejscowości - Milanówka i Brwinowa. W roku 2007 do Programu dołączyły Komorów i Sadyba. W roku 2008 w programie udział bierze osiem miast-ogrodów. Kolejne miasta planują przyłączyć się w przyszłym roku. Autorzy Programu zapraszają do współpracy gminy i organizacje pozarządowe z miejscowości zielonych w całej Polsce.

Głównymi celami tego programu są:

Wzmacnianie lokalnej świadomości na temat ochrony dziedzictwa i środowiska naturalnego dla przyszłych pokoleń
Promocja miast biorących udział w Programie Otwarte Ogrody
Integracja i zrównoważony rozwój społeczności lokalnych
Sieciowanie miejscowości zielonych z całej Polski w celu wymiany doświadczeń i wspólnego realizowania projektów w oparciu o filozofię zrównoważonego rozwoju
Wypracowanie międzynarodowego programu współpracy dla miejscowości biorących udział w Programie

W roku 2008 program otrzymał patronaty honorowe UNESCO, INTBAU, Agencji Promocji Zieleni, Marszałka Sejmu, Marszałka Województwa Mazowieckiego.

Więcej informacji o patronatach i projekcie, a także tegorocznych imprezach realizowanych w ramach Otwartych Ogrodów znajdziecie Państwo na stronie www.otwarteogrody.pl oraz na stronach lokalnch koordynatorów.

Magdalena Prosińska
Współautor Projektu

Nowoczesny "pałac na wodzie"

2008-07-20T10:40:00.001+02:00

Czy zielona pełna glonów woda zawsze wpływa niekorzystnie na odbiór budynku?

Ogród grozy

2008-07-20T10:31:00.005+02:00

Kiedyś odbyliśmy na wykładzie z teorii i zasad projektowania dyskusję o trudnościach jakie rodzi projektowanie rzeczy nieprzyjaznych człowiekowi. Jest to chyba jeden z najlepszych dowodów na to, że zaniedbany ogród może być zarówno tajemniczy jak i złowieszczy.

Naturalna kaskada

2008-07-20T10:12:00.006+02:00

Patrząc na wszystkie okropieństwa jakie powstają na świecie mające udawać naturalne kaskady, warto sobie przypomnieć jak rzeczywiście wygląda potok - wokół zostają tylko najtwardsze skały, o miękkich kształtach. Trochę błotka i mchu tylko dodaje naturalnym kaskadom uroku :)

Polska - Moje miejsce na Ziemi

2008-07-20T09:41:00.001+02:00

Zachęcamy wszystkich fotografujących do odkrywania Polski, spojrzenia na swój kraj przez pryzmat literatury, czerpania inspiracji z historii i tradycji, zwrócenia się ku przeszłości w kontekście teraźniejszości.

Konkurs Fotograficzny ma na celu popularyzację literatury polskiej jako inspiracji dla pasjonatów fotografii. Prosimy o nadsyłanie fotografii, które będą efektem zaczytania się w literaturze polskiej. Inspiracji należy szukać w dziełach literackich i biografiach polskich pisarzy i poetów.

Konkurs ma charakter otwarty, kierowany jest do wszystkich fotografujących, zarówno amatorów, jak i profesjonalnych twórców. Uczestnik może nadesłać do 5 wcześniej nie publikowanych fotografii barwnych lub czarno-białych wykonanych na papierze fotograficznym w formacie min. 20x30 cm do 30x45 cm.

Do fotografii należy dołączyć zamkniętą kopertę opatrzoną godłem zawierającą wypełnioną czytelnie i podpisaną Kartę Zgłoszenia, która jest dostępna na stronie: www.ck.lublin.pl

Prace należy nadsyłać w terminie do 7 listopada 2008 (decyduje data stempla pocztowego) pocztą na adres:

Pracownia Słowa, Centrum Kultury w Lublinie
ul. Peowiaków 12
20-007 Lublin
z dopiskiem "Konkurs Fotograficzny - Literacki ślad"

Jury podejmie decyzje do 17 listopada, a 26 listopada wręczy nagrody:
I nagroda w wysokości 700 zł.
II nagroda w wysokości 600 zł.
III nagroda w wysokości 500 zł.
Oraz wyróżnienia w formie nagród rzeczowych

Plants Gallery

2008-07-02T12:49:00.002+02:00

po kliknięciu na obrazek otworzy się polecana strona

Dziś czas na polecenie dobrego internetowego zielnika. Dużo gatunków, a lista ciągle się powiększa. Fotografie ładne, dobrze pokazujące rośliny. Warto zaglądać.

Miejskie wodospady

2008-06-27T16:23:00.003+02:00

2 lata, 15 mln dolarów, 220 ton zużytych rusztowań, kilkadziesiąt metrów wysokości - to 4 miejskie, nowojorskie wodospady, dzieło Olafuna Eliassona. Przez najbliższe cztery miesiące Nowy Jork cieszyć się będzie nową atrakcją - sztucznymi wodospadami wzdłuż rzeki East River. W zamyśle autorów symbolizują one samo miasto w którym powstały - piękne i żywiołowe, a jednocześnie ciągle w budowie (stąd odsłonięte rusztowania).

Nam pomysł wydaje się intrygujący.

PN-71/B-10027 (symbole roślin)

2008-06-25T13:12:00.002+02:00

Norma co prawda wyszła już z użycia i została zastąpiona inną, ale niektóre oznaczenia są wciąż przydatne.

Znalezione w sieci

2008-06-21T16:50:00.002+02:00

Natura przez szkiełko Pentaxa

2008-06-19T21:06:00.004+02:00

Polecamy zaprzyjaźnioną galerię zdjęć Łukasza Zembrzuskiego. Sporo ciekawych i dobrych fotografii roślin i zwierząt różnej maści i rozmiaru. Naprawdę warto.

Ptaki i inne

Makro Fotografia

Flora

krasnale integracyjne

2008-06-19T20:28:00.008+02:00

Umieszczanie w przestrzeni miejskiej rozmaitych niestereotypowych pomników i pomniczków to praktyka fajna i zabawna.
Pół roku temu przy ulicy Świdnickiej we Wrocławiu odsłonięto pierwszego krasnala niepełnosprawnego. Wczoraj do "wózkowicza" dołączyły dwa następne - niewidomy i głuchoniemy. W założeniu mają one zwracać uwagę na problemy niepełnosprawnych.

info z pardon.pl

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

2008-06-18T21:22:00.003+02:00

USTAWA

z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 14.
1. W celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

2. Integralną częścią uchwały jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu.

3. Plan miejscowy, w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego w studium.

4. Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.

5. Przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych.

6. Planu miejscowego nie sporządza się dla terenów zamkniętych.

7. Plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne.

8. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.

Art. 15.
1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem.

2. W planie miejscowym określa się obowiązkowo:

1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;

2) zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;

3) zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego;

4) zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;

5) wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;

6) parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności zabudowy;

7) granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych, a także narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych;

8) szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;

9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy;

10) zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;

11) sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów;

12) stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w art. 36 ust. 4.

3. W planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb:

1) granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości;

2) granice obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej;

3) granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji;

4) granice terenów pod budowę obiektów handlowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 8;

5) granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez masowych;

6) granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych, a także ograniczenia dotyczące prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej, określone w ustawie z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady.

Art. 16.
1. Plan miejscowy sporządza się w skali 1:1.000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2.000, a w przypadkach planów miejscowych, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5.000.

Art. 17. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno:

1) ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia;

2) zawiadamia na piśmie instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu;

3) rozpatruje wnioski terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia upływu terminu ich składania;

4) sporządza projekt planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko

5) sporządza prognozę skutków finansowych

6) uzyskuje opinie o projekcie planu

7) uzgadnia projekt planu

8) uzyskuje zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne;

9) wprowadza zmiany w projekcie

10) ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami;

11) wyznacza w ogłoszeniu termin, w którym można wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia planu;

12) rozpatruje uwagi w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia upływu terminu ich składania;

13) wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego

14) przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy

2008-06-18T21:12:00.003+02:00

USTAWA

z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 9.
1. W celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej "studium".

2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza studium zawierające część tekstową i graficzną, uwzględniając zasady określone w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, ustalenia strategii rozwoju i planu zagospodarowania przestrzennego województwa oraz strategii rozwoju gminy, o ile gmina dysponuje takim opracowaniem.

3. Studium sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy.

4. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

5. Studium nie jest aktem prawa miejscowego.

Art. 10.
1. W studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z:

1) dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu;

2) stanu ładu przestrzennego i wymogów jego ochrony;

3) stanu środowiska, w tym stanu rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej, wielkości i jakości zasobów wodnych oraz wymogów ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego;

4) stanu dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;

5) warunków i jakości życia mieszkańców, w tym ochrony ich zdrowia;

6) zagrożenia bezpieczeństwa ludności i jej mienia;

7) potrzeb i możliwości rozwoju gminy;

8) stanu prawnego gruntów;

9) występowania obiektów i terenów chronionych na podstawie przepisów odrębnych;

10) występowania obszarów naturalnych zagrożeń geologicznych;

11) występowania udokumentowanych złóż kopalin oraz zasobów wód podziemnych;

12) występowania terenów górniczych wyznaczonych na podstawie przepisów odrębnych;

13) stanu systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, w tym stopnia uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej oraz gospodarki odpadami;

14) zadań służących realizacji ponadlokalnych celów publicznych.

2. W studium określa się w szczególności:

1) kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów;

2) kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w tym tereny wyłączone spod zabudowy;

3) obszary oraz zasady ochrony środowiska i jego zasobów, ochrony przyrody, krajobrazu kulturowego i uzdrowisk;

4) obszary i zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;

5) kierunki rozwoju systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;

6) obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o znaczeniu lokalnym;

7) obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa i ustaleniami programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;

8) obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszary wymagające przeprowadzenia scaleń i podziału nieruchomości, a także obszary rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m² oraz obszary przestrzeni publicznej;

9) obszary, dla których gmina zamierza sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w tym obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne;

10) kierunki i zasady kształtowania rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej;

11) obszary narażone na niebezpieczeństwo powodzi i osuwania się mas ziemnych;

12) obiekty lub obszary, dla których wyznacza się w złożu kopaliny filar ochronny;

13) obszary pomników zagłady i ich stref ochronnych oraz obowiązujące na nich ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady (Dz. U. Nr 41, poz. 412 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 153, poz. 1271);

14) obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji lub rekultywacji;

15) granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych;

16) inne obszary problemowe, w zależności od uwarunkowań i potrzeb zagospodarowania występujących w gminie.
Art. 12.
1. Studium uchwala rada gminy