Spiga
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą z Polski. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą z Polski. Pokaż wszystkie posty

Plany zagospodarowania przestrzennego Lublina

aby przejść do strony z materiałami do pobrania kliknij na tytuł postu

Gadżet promujący kulturę polską - konkurs

Instytut Adama Mickiewicza ogłasza Konkurs na opracowanie projektu koncepcyjnego gadżetu promującego kulturę polską. Konkurs skierowany jest do studentów i absolwentów wydziałów projektowania, architektury oraz kierunków artystycznych szkół wyższych.

Zadanie konkursowe polega na stworzeniu gadżetu promującego Polskę jako kraj nowoczesny i otwarty. Projekt powinien wzbudzać zainteresowanie oraz wywoływać pozytywne skojarzenia z kulturą polską. Zgłaszać można dwa rodzaje prac – gadżet przeznaczony do szerokiej dystrybucji, głównie wśród młodych odbiorców oraz gadżet ekskluzywny stworzony z myślą o wąskiej grupie międzynarodowych menedżerów, osób na kierowniczych stanowiskach.
Autor/zespół autorów zwycięskiej propozycji, zostanie zaproszony do pracy nad realizacją projektu.
Wyróżnione w konkursie projekty trafią do produkcji.

Jury w składzie:
Czesława Frejlich (redaktor naczelna kwartalnika 2+3 D);
Ewa Gołębiowska (dyrektor Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie);
Joanna Mytkowska (dyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie);
Paweł Potoroczyn (dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza); Magdalena Mich (rzecznik prasowy Instytutu Adama Mickiewicza); Jerzy Porębski (dziekan Wydziału Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie); Łukasz Drgas (właściciel sklepu z polskim designem Magazyn Praga); Bogna Świątkowska (prezes Fundacji Bęc Zmiana)
po dokonaniu oceny prac rozdzieli ufundowane przez Instytut Adama Mickiewicza nagrody:

I 20 000 PLN, II 10 000 PLN oraz III 5 000 PLN.

Termin zgłaszania prac: do 11.05

Pliki do pobrania: zobacz

Eden 2009

REGULAMIN KONKURSU
na „Projekt koncepcyjny zagospodarowania
terenu zieleni rozdzielajacej pasy ruchu Alej Witosa w Lublinie”
odbywającego się na VI Wojewódzkiej Wystawie Ogrodniczej oraz
na Targach Ogrodniczych "EDEN 2009"
w dniach 24 - 26 kwietnia 2009 r. w Lublinie
§ 1
Prawo do udziału w konkursie przysługuje wszystkim firmom i projektantom
zajmującym się projektowaniem i realizacją terenów zieleni (ogrodów, parków, miejsc
publicznych itp.) oraz studentom uczelni o kierunku architektury krajobrazu,
architektury lub kształtowania terenów zieleni, a także inwestorom (urzędom gmin,
na terenie których zrealizowano projekty, np. rewitalizacji przestrzeni zielonych)
§2
Przystąpienie do konkursu jest dobrowolne i następuje na podstawie pisemnego
wstępnego zgłoszenia ( załącznik nr. 1 ). Po wysłaniu zgłoszenia każdy uczestnik
dostanie mapę do celów projektowych z zaznaczonym terenem droga elektroniczną
na podany e-mail. Materiały konkursowe należy przesłać na adres
Międzynarodowych Targów Lubelskich lub złożyć w Biurze Targów najpóźniej do
dnia 6 kwietnia 2009 r.
Niedotrzymanie terminu traktowane jest jako zaniechanie uczestnictwa w Konkursie.
§3
Zgłoszony projekt będzie rozpatrywany pod warunkiem dołączenia do materiałów
konkursowych dowodu opłaty wpisowej 200 zł, dotyczącej konkursu na konto
Stowarzyszenia Naukowo – Technicznego Inżynierów i Techników Ogrodnictwa
o/ Lublin ul. M. C. Skłodowskiej 3
65 1060 0076 0000 3200 0083 0437
z dopiskiem konkurs i podstawowymi danymi uczestnika.
Bezpłatny udział w konkursie przysługuje wyłącznie studentom.
§4
Uczestnictwo w konkursie jest równoznaczne z akceptacją warunków regulaminu.
§5
Każdy uczestnik może zgłosić tylko jedna pracę konkursową.
§6
Nieopisane prace konkursowe należy przesyłać: w formie wydruków komputerowych
na sztywnych planszach (max. 2 plansze) w formacie (70 x 100 cm) oraz dodatkowo
zapisane na nośniku CD.
§7
Zakwalifikowanie nadesłanych prac oraz ich oceny dokona komisja konkursowa
powołana przez organizatora konkursu.
Prace konkursowe, niespełniające wymagań o których mowa w regulaminie konkursu
lub nadesłane po upływie terminu, o którym mowa w §2, nie będą podlegały ocenie
jury.
§8
Do dostarczonych projektów nieopisanych nazwiskiem należy dołączyć anonimową,
zamkniętą kopertę opisaną wyłącznie tytułem/ nazwą projektu z umieszczonymi
wewnątrz danymi osobowymi uczestnika ( załącznik nr. 2 ). Prace nadesłane na
konkurs nie będą odsyłane do uczestników i pozostaną własnością organizatora.
§9
Nagrodami w konkursie są:
• Nagroda Prezydenta Miasta Lublina.
• Nagroda Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
• Dyplom i nagroda Stowarzyszenia Naukowo Technicznego Inżynierów i
Techników Ogrodnictwa o/Lublin
§10
Ogłoszenie werdyktu komisji i wręczenie nagród odbędzie się dnia 24 kwietnia 2009,
w trakcie sympozjum odbywajacego sie w trakcie na VI Wojewódzkiej Wystawy
Ogrodniczej i Targów EDEN 2009 na terenie hali targowej.
§11
Powyższy regulamin znajduje się dodatkowo na stronie: www.targi.lublin.pl . Tam
można również uzyskać informację o ewentualnych zmianach w Regulaminie
konkursu.
ORGANIZATORZY

architekt krajobrazu - opis zawodu

Klasyfikacja zawodów i specjalności - opis zawodu
Kod: 214102

Synteza: Opracowuje programy oraz projekty budowy i modernizacji obiektów architektury krajobrazu i terenów zieleni miejskiej, a także projekty ochrony i kształtowania krajobrazu terenów niezurbanizowanych w celu zachowania i rozwijania różnorodności, osobliwości i piękna krajobrazu; pełni kontrolę nad realizacją projektowanych obiektów w ramach nadzoru autorskiego; prowadzi studia i badania nad praktycznym wykorzystaniem w dziedzinie architektury krajobrazu wyników prac z innych dziedzin: ekologii, geologii i geomorfologii, klimatologii, hydrologii, fitosocjologii, geografii fizycznej kompleksowej, ochrony środowiska przyrodniczego, ogrodnictwa, leśnictwa, gospodarki wodnej, historii sztuki, architektury etc.

Zadania zawodowe:

- ochrona zasobów naturalnych, utrzymywanie i przywracanie im użyteczności;

- wskazywanie sposobów unikania i minimalizowania szkód powstających w krajobrazie, spowodowanych ingerencją człowieka;

- opracowywanie koncepcji ochrony form rzeźby terenu, gleb, wód, klimatu, biotopów i biocenoz, w ramach studiów do planów przestrzennych zagospodarowania, na różnych poziomach planowania;

- opracowywanie koncepcji ochrony parków narodowych, rezerwatów, pomników przyrody oraz parków krajobrazowych;

- koordynowanie opracowań dotyczących ocen oddziaływania inwestycji na środowisko oraz dopuszczalnych rozmiarów ingerencji i niezbędnych działań naprawczych;

- opracowywanie studiów dotyczących stanu istniejącego;

- opracowywanie programów i projektów terenów zieleni miejskiej;

- rewaloryzacja krajobrazu miejskiego, w tym projektowanie stref ruchu pieszego, ścieżek rowerowych, punktów widokowych itp.;

- opracowywanie studiów i projektów zagospodarowania terenów rolniczych;

- opracowywanie projektów obiektów architektury krajobrazu: ogrodów przydomowych, ogrodów na dziedzińcach, na dachach, parków i ogrodów przy rezydencjach, parków publicznych, parków uzdrowiskowych, ogrodów osiedlowych, skwerów, bulwarów, terenów sportowych, placów zabaw, ogrodów botanicznych, parków etnograficznych, wystaw ogrodniczych, ogrodów działkowych, cmentarzy;

- kształtowanie przestrzeni wokół budynków administracyjnych, szpitali, szkół, kościołów, centrów handlowych, obiektów przemysłowych;

- kształtowanie krajobrazu w otoczeniu szlaków komunikacyjnych;

- opracowywanie projektów szaty roślinnej chroniącej tereny przed ogniem, zanieczyszczeniem powietrza, wandalizmem, etc.;

- prowadzenie nadzoru autorskiego lub kierowanie budową obiektów architektury krajobrazu;

- opracowywanie studiów historycznych i dokumentacji konserwatorskich dotyczących ochrony i rewaloryzacji zabytków sztuki ogrodowej oraz ochrony krajobrazów historycznych i pielęgnowanie zabytkowych założeń ogrodowych;

- opracowywanie zasad pielęgnowania i eksploatacji istniejących i nowo projektowanych obiektów architektury krajobrazu;

- opracowywanie projektów rekultywacji terenów zdegradowanych oraz prowadzenie prac rekultywacyjnych;

- wykonywanie zadań związanych z podanymi wyżej;

- nadzorowanie innych pracowników.Dodatkowe zadania zawodowe: - prowadzenie działalności naukowo-dydaktycznej;

- pełnienie funkcji administracyjnych w służbach publicznych;

- członkostwo w zespołach przygotowujących projekty urbanistyczne i budowlane.

źródło

nowe zdjęcia

Landscapes

49%

W czasie Komisji Krajowej w Łodzi delegaci Niezależnego Zrzeszenia Studentów poparli inicjatywę przywrócenia ulgi 49% na przejazdy transportem publicznym dla studentów.

W sobotę 4.10.2008 r. podczas obrad Komisji Krajowej Niezależnego Zrzeszenia Studentów w Łodzi działacze NZS-u postanowili poprzeć projekt Inicjatywy obywatelskiej, która ma na celu nowelizacje ustawy o ulgowych przejazdach w transporcie publicznym.

Rozpoczęto akcję zbierania podpisów pod projektem nowelizacji ustawy, który przywróci studentom ulge 49 procentową na przejazdy publicznymi środkami transportu. Każda komisja Uczelniana NZS-u będzie zbierała podpisy w swoim regionie i przesyłała do koordynatora z ramienia NZS-u.

Zielone ściany

zdjęcie pochodzi z galerii firmy

Firma Green Fortune zajmuje się zakładaniem i utrzymaniem terenów zieleni. Mnie urzekła zakładanymi przez siebie zielonymi ścianami. Pomysł niebanalny i w sumie nie trudny do wykonania, a zupełnie odmieniający przestrzeń, nadający jej nową wartość. Roziwązanie o tyle ciekawe, że pozwala na wprowadzenie zieleni roślin tam, gdzie tradycyjne rozwiązania na to nei pozwalają jak np. w podziemnych parkingach.

Open Access Day


W związku z wielkimi zmianami w zakresie publikowania naukowego i promowania idei open access, otwartej kultury oraz edukacji, swobodnego dostępu do wiedzy, jak najszerszej wymiany doświadczeń - międzynarodowe organizacje organizacje Scholarly Publishing and Academic Resources Coalition (SPARC), Students for FreeCulture i Public Library of Science ustanowiły 14 października Dniem Open Access.

Nowe technologie i internet zmieniły nasze życie, dają nam szansę wykorzystania informacji i wiedzy w skali globalnej, każdy może tworzyć dzieła kultury, wielu prowadzić badania czy edukować. Ważnym jest, by potem dzielić się nabytą wiedzą z innymi. Wszystkim nam powinno zależeć na tym, by dobra, które współtworzymy były dostępne każdemu, za darmo i przez 24h na dobę. Pamiętajmy o tym, że znacznie częściej jesteśmy konsumentami już istniejącej kultury i wiedzy niż twórcami, że to, kim jesteśmy zawdzięczamy twórczości przeszłych pokoleń. Dajmy następnym pokoleniom szansę na nieograniczone uczestnictwo w kulturze i edukacji! Nie zamykajmy przed nimi „bram do sieci”.


źródło

Konwencja Ramsarska

W 1971 roku, w irańskim kurorcie Ramsar nad brzegiem Morza Kaspijskiego, została podpisana tzw. Konwencja Ramsarska „Konwencja o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego”.

W rozumieniu konwencji obszary wodno-błotne to środowiska, gdzie dominującą rolę odgrywa woda. Są to tereny bagien, błot, torfowisk lub zbiorniki wodne – zarówno naturalne jak i sztuczne, stałe i okresowe, o wodach stojących lub płynących, słodkich, słonawych lub słonych, wraz
z wodami morskimi, których głębokość podczas odpływu nie przekracza sześciu metrów.

Nazwa Data wpisania Powierzchnia
Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno 22 listopada 1977 710 ha
Park Narodowy Ujście Warty 3 stycznia 1984 4,235 ha
Rezerwat przyrody Jezioro Karaś 3 stycznia 1984 815 ha
Rezerwat przyrody Jezioro Siedmiu Wysp 3 stycznia 1984 999 ha
Rezerwat przyrody Świdwie 3 stycznia 1984 891 ha
Biebrzański Park Narodowy 27 października 1995 59,233 ha
Słowiński Park Narodowy 27 października 1995 18,247 ha
Stawy Milickie w Parku Krajobrazowym Dolina Baryczy 27 października 1995 5,325 ha
Narwiański Park Narodowy 29 października 2002 7,350 ha
Poleski Park Narodowy 29 października 2002 9,762 ha
Wigierski Park Narodowy 29 października 2002 15,085 ha
Rezerwat przyrody Jezioro Drużno 29 października 2002 3,068 ha
Subalpejskie torfowiska w Karkonoskim Parku Narodowym 29 października 2002 40 ha

Narwiański PN "Polska Amazonia"


Utworzony: 1996 r.
Powierzchnia parku: 6 810 ha, powierzchnia otuliny 15 408 ha.
symbol: błotniak stawowy

Park obejmuje swoim zasięgiem bagienną dolinę Górnej Narwi na odcinku Suraż - Rzędziany. Najważniejszym walorem przyrodniczym jest unikatowy charakter rzeki, która została zakwalifikowana do systemu rzek anastomozujących. Narew w granicach Parku płynie wieloma korytami, które rozdzielając się i łącząc tworzą nieregularną, skomplikowaną sieć.


Fauna:
W latach 1979-2000 na terenie Parku stwierdzono ogółem 203 gatunki ptaków z czego 154 to gatunki lęgowe i prawdopodobnie lęgowe, pozostałe gatunki spotykane są na przelotach w trakcie wędrówek.
Ssaki reprezentowane są przez gatunki takie jak dzik, łoś, sarna i jeleń, a także wiewiórka, bóbr, kret, ryjówka aksamitna, ryjówka malutka, rzęsorek rzeczek, nornica ruda, badylarka, i mysz zaroślowa. Rejon doliny Narwi na odcinku NPN wyróżnia się przebiegiem granic zasiedlenia zębiełka białawego. Ssaki drapieżne reprezentowane są przez następujące gatunki: lis, jenot, borsuk, wydra, kuna leśna, kuna domowa, tchórz zwyczajny, gronostaj, łasica łaska i norka amerykańska.

Flora:
Cechą charakterystyczną Parku jest dominacja na wielkich obszarach zespołu szuwaru turzycy sztywnej Caricelum elatae, właściwego dla istniejącego tu łęgu zastoiskowego, charakteryzującego się wysokim uwodnieniem w ciągu całego roku.

Flora roślin naczyniowych NPN liczy około 500 gatunków. Na obszarze Parku, stwierdzono obecność ponad 20 gatunków chronionych, rzadkich i zagrożonych. Gatunki objęte ochroną całkowitą to m.in.: widłak jałowcowaty, goździk pyszny, rosiczka okrągłolistna, goryczka wąskolistna, wielosił błękitny, mieczyk dachówkowaty, kosaciec syberyjski, grążel żółty i grzybienie białe.

Bank genów Kostrzyca

Bank genów - ośrodek, gdzie genotypy są przechowywane poza ich naturalnym środowiskiem. Przechowywany materiał biologiczny, umożliwia wyhodowanie i przywrócenie naturze roślin i zwierząt z zagrożonych taksonów.


Początków historii powstania Leśnego Banku Genów należy doszukiwać się w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, kiedy to lasy Gór Izerskich, Karkonoszy i Sudetów Wschodnich zostały dotknięte klęską ekologiczną. Wtedy to powstała idea utworzenia instytucji, która zajmowałaby się ochroną zagrożonych ekosystemów leśnych w Polsce. Wytyczne programowe zostały opracowane w 1992 roku przez przedstawicieli Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych i Instytutu Dendrologii Polskiej Akademii Nauk w Kórniku. Zostały również opracowane założenia techniczne, które musiał zaakceptować zespół ekspertów oraz przedstawiciel Banku Światowego. Jeszcze w tym samym roku ogłoszono projekt Leśnego Banku Genów. Postanowiono go zlokalizować w Kostrzycy.

Budowę tego obiektu rozpoczęto w marcu 1994 roku, natomiast uroczyste otwarcie miało miejsce 13 grudnia 1995 roku. W akcie erekcyjnym czytamy:
Leśny Bank Genów został powołany głównie dla stworzenia technicznych warunków czynnej ochrony bioróżnorodności w trybie długookresowego przechowywania zasobów genowych najcenniejszych obiektów drzew, krzewów i roślin dna lasu. Ma to umożliwić przywrócenie ich środowisku w momencie, kiedy zagrożenia powodowane przez zanieczyszczenia środowiska zostaną już unieszkodliwione na tyle, że będzie można podjąć próby przywrócenia tych gatunków środowisku.

Leśny Bank Genów zajmuje się również działalnością ekoedukacyjną. Przede wszystkim są to szkolenia i doradztwo dla nadleśnictw, głównie z zakresu leśnej genetyki stosowanej, selekcji, nasiennictwa i nowoczesnego szkółkarstwa leśnego. Szkolenia przeprowadzane są z reguły w formie prelekcji, odczytów i kursów. W 1998 roku w LBG uruchomiono również w ramach Akademii Rolniczej w Krakowie Studium Podyplomowe z zakresu genetyki leśnej. Przeznaczone ono jest dla kadry inżynieryjnej nadleśnictw, regionalnych dyrekcji LP, Parków Narodowych, dla pracowników nadzorujących gospodarkę leśną w urzędach wojewódzkich i gminach oraz dla kadry nauczycielskiej techników leśnych i innych szkół o profilu ekologicznym.

Program edukacyjny Banku Genów adresowany jest również do młodzieży szkolnej i akademickiej. Specjalnie w tym celu została utworzona ścieżka edukacji leśnej. Umieszczone na niej tablice mają umożliwić zapoznanie się z głównymi elementami wiedzy o lesie i leśnictwie oraz udziale Polski w ochronie różnorodności biologicznej i promowania zasad zrównoważonego rozwoju.

W Leśnym Banku Genów szczególną uwagę poświęca się jodle. Jest to gatunek niezwykle delikatny, rozpowszechniony w Sudetach. Właśnie stąd wziął się pomysł stworzenia arboretum, w którym byłyby zgromadzone różne gatunki jodły. Przedsięwzięcie to jest realizowane od 1998 roku. Planowane jest również zgromadzenie w jednym miejscu gatunków nagonasiennych.

Leśny Bank Genów jest jednostką wyjątkową w skali Lasów Państwowych. Nie ma drugiej takiej jednostki, więc stosowane tutaj rozwiązania siłą rzeczy muszą być oryginalne i unikatowe. Na terenie Banku Genów funkcjonuje wyłuszczarnia nasion oraz szkółka kontenerowa. W wyłuszczarni szyszki odsiewane są najpierw na separatorze, a potem poddawane są całemu cyklowi wyłuszczania nasion. Są one później przechowywane w tutejszej przechowalni. Nasiona są również poddawane ocenie, co pozwala na zapewnienie jak najlepszego materiału do produkcji sadzonek.

Biebrzański Park Narodowy

Rok założenia: 1993r
Symbol: batalion
Powierzchnia: 59223 ha (największy w Polsce)
Otulina: 66824 ha

Biebrzański Park Narodowy chroni rozległe i prawie niezmienione dolinowe torfowiska z unikalną różnorodnością gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt oraz naturalnych ekosystemów.



Flora:
Występuje tu ponad 900 gatunków roślin naczyniowych. Stwierdzono 90 gatunków podlegające ochronie całkowitej i 17 pod ochroną częściową.

Ponad 40% powierzchni Parku zajmują siedliska hydrogeniczne: wodne, bagienne, torfowiskowe, szuwary, a także wilgotne zbiorowiska leśne. Szczególnie cenna jest duża grupa zbiorowisk mechowiskowych, zawierających liczne gatunki rzadkie i reliktowe (brzoza niska, wierzba lapońska, gnidosz królewski), zanikające w innych częściach kraju. Ponad to wiele rzadkich gatunków storczyków, widłaków i rosiczek.

Fauna:
Na Bagnach Biebrzańskich gniazduje wiele (180) gatunków ptaków związanych ze środowiskiem bagiennym. Ponadto Kotlina Biebrzańska ma ogromne znaczenie dla wielu gatunków (270) ptaków żerujących oraz wypoczywających w czasie corocznych wędrówek.


Najbardziej charakterystyczne lęgowe gatunki ptaków to: batalion, wodniczka, dubelt, kszyk, kulik wielki, biegus zmienny, żuraw, rybitwa białoskrzydła i białowąsa, puchacz, orlik krzykliwy oraz sowa błotna.

Najbardziej charakterystycznym ssakiem Biebrzańskiego PN jest łoś, który jedynie tu przetrwał okres II wojny światowej. Znajduje się tu największa w kraju ostoja łosia (ok. 400 sztuk). Reintrodukowany po ostatniej wojnie bóbr jest obecnie zwierzęciem pospolitym.

W grupie bezkręgowców stwierdzono ponad 700 gat. motyli, w tym 94 gatunki motyli dziennych. Wykazano obecność 448 gatunków pająków.

Białowieski Park Narodowy

Data utworzenia: 1932 r
Symbol: żubr
Powierzchnia: 10517 ha (lasy 91%)
Ochrona ścisła: 5725 ha (54%)
Otulina: 3224 ha
Na liście UNESCO od 1977 roku.

Białowieski PN ma ciągłość po stronie Białoruskiej.

Białowieski Park Narodowy chroni najlepiej zachowany fragment Puszczy Białowieskiej – ostatni na niżu Europy las naturalny o charakterze pierwotnym, jaki przed wiekami rozciągał się w strefie lasów liściastych i mieszanych.

Flora:
Grądy zajmują tu 47% powierzchni, bory 37%, a podmokłe lasy liściaste i mieszane ok. 14,5% powierzchni Puszczy. Średni wiek drzewostanów wynosi 73 lata w części zagospodarowanej i 130 lat w Obszarze Ochrony Ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego.

W obszarze ochrony ścisłej martwe drzewa zajmują około 25% masy wszystkich drzew.

Występuje tu ponad 1000 gatunków roślin naczyniowych: w tym 19 gatunków to paprocie, 6 - widłaki, 7 - skrzypy, 54 gatunki reprezentuje wątrobowce , a nieco ponad 200 gatunków - mchy.

Jednym z rzadszych zbiorowisk roślinnych występujących na terenie BwPN jest świerczyna na torfie. Charakterystycznym jej rysem jest wyraźna dominacja świerka w drzewostanie, prawie zupełny brak liściastych gatunków drzew oraz występowanie w runie, wśród bardzo bogatego kobierca mchów torfowców tak rzadkich roślin jak listera sercowata czy żurawina drobnolistna.

Liczbę gatunków grzybów występujących na terenie Puszczy Białowieskiej szacuje się na 3-4 tysiące.


Fauna:
W BwPN stwierdzono obecność 12 tysięcy gatunków zwierząt (bezkręgowce 95%). Najczęstszymi gadami Puszczy są jaszczurka zwinka i zaskroniec, ale występuje tu także (rzadko) żółw błotny. Z płazów spotkać tu można trzy ropuchy, traszki, rzekotkę, kumaka nizinnego i in. Ssaków jest zaledwie 58 gatunków, z czego najbardziej charakterystyczne są: żubry, dziki, wilki, łosie.
Najliczniejszą grupą kręgowców w Puszczy Białowieskiej są ptaki, stwierdzono dotychczas występowanie lub pojawianie się 250 gatunków ptaków, z czego 177 gat. to gatunki lęgowe.

Historia Puszczy i żubrów
Od XV wieku istniała specjalna służba leśna strzegąca lasów. Podczas panowania polskich królów w puszczy dobywały się polowania (największe powaliło 42 sztuki żubra, 13 łosiów i 2 sarny - pamiątką jest obelisk z 1752r.) i prowadzono wycinkę.
Podczas powstania listopadowego do walki włączyła się niemal cała służba leśna. Oddziały puszczańskie liczyły ponad 500 ludzi. Podczas powstania styczniowego w puszczy działały oddziały Wróblewskiego.
Carskie wpływy widoczne były m.in. w intensywnie prowadzonej wycince oraz regularnych łowach (sprowadzano także zwierzęta, by zwiększyć ilość osobników do polowania).
Podczas I wojny światowej zarządcy niemieccy wycięli 1/7 puszczy (ok 5mln m3). W okresie wycofywania się wojsk w kilka miesięcy żubry (ostatni padł w kwietniu 1919) i łosie zostały całkowicie wytępione (przed wojną było ponad 700 żubrów). Przeżyły nieliczne jelenie.

Ok 1930r. proces restytucji żubra (okazy zakupiono w ogrodach zoologicznych w Niemczech, w Szwecji a także przywieziono z Pszczyny). Po II wojnie światowej w Puszczy było 16 żubrów.

Babiogórski Park Narodowy

Utworzony w 1954 r.
Symbol: okrzyn jeleni
Powierzchnia wynosi 3 392 ha, z tego zespoły leśne zajmują 91%.
Ochroną ścisłą objęto 2863 ha (84%).
W 1977 r. UNESCO uznało Park za Rezerwat Biosfery.
Najwyższy szczyt: Diablak (1725m n.p.m.)

Park znajduje się przy granicy ze Słowacją. Po słowackiej stronie istnieje też rezerwat "Babia Hora".

Flora:
Babia Góra charakteryzuje się regularnym, czteropiętrowym układem roślinności:
  • piętro pogórza do około 700 m npm, to głównie pola uprawne (owies i ziemniaki),
  • dolny regiel (700-1150 m), z buczyną karpacką, lasami jodłowymi i mieszanymi borami jodłowo-świer­kowymi; piętro to przecięte jest przez olszynki towarzyszące dolinom potoków. W runie: borówka czarna, podbiałek alpejski, widłak jałowcowaty, żywiec gruczołowaty, marzanna wonna, czosnek niedźwiedzi, okrzyn jeleni oraz śnieżyczka przebiśnieg, niecierpek pospolity, przetacznik górski, narecznica szerokolistna.
  • górny regiel (1150-1360 m) z borami świerkowymi i zaroślami jarzębiny przy górnej granicy lasu oraz różą alpejską. W runie: w runie: borówka czarna, borówka brusznica, podbiałek alpejski, widłak jałowcowaty i paprocie.
  • piętro kosodrzewiny (1360-1650 m) z ubogimi i bogatymi zaroślami kosodrzewiny, borówczyskami, ziołoroślami (najczęściej spotykane są ziołorośla miłosny górskiej z fioletowo-różowymi kwiatami miłosny, ciemnoniebieskimi modrzyka górskiego, żółtymi omiega górskiego).
  • piętro alpejskie (1650-1725 m) z murawami alpejskimi (najbardziej powszechna murawa wysokogórska z sitem skuciną), roślinnością wyleżysk i zbiorowiskami porostów na rumowiskach skalnych.

Fauna:
Występowanie na terenie parku 188 gatunków kręgowców stanowi około 30% kręgowców występujących w Polsce. Z drobnych ssaków występuje tu m.in. mroczek pozłocisty i posrebrzany (rzadkie w Polsce, CzKZ), zębiałek, żołędnica, ryjówki oraz endemit babiogórski – darniówka tatrzańska (Microtus tatricus). Z dużych ssaków występuje tu licznie wilk, lis i jeleń, a ponad to niedźwiedź, dzik, wydra.
Występujące w BgPN gatunki ptaków są analogiczne do tych żyjących w środowiskach terenów sąsiednich. Liczne ostoje głuszca (30-50 szt.) i jarząbka (140-160 szt.) można spotkać w reglu dolnym i górnym.
Bardzo wiele płazów - np. kumak górski, grzebiuszka, traszki, salamandra; z gadów: jaszczurki (żyworódka, zwinka, padalec) i węże.
4282 bezkręgowców - przede wszystkim chrząszcze (rzadki biegacz Fabrycjusza (Carabus fabricii)) i muchówki. Wiele gatunków motyli - np. mieniak tęczowiec (Apatura iris), Callisto coffeella.

Polska - Moje miejsce na Ziemi

Zachęcamy wszystkich fotografujących do odkrywania Polski, spojrzenia na swój kraj przez pryzmat literatury, czerpania inspiracji z historii i tradycji, zwrócenia się ku przeszłości w kontekście teraźniejszości.

Konkurs Fotograficzny ma na celu popularyzację literatury polskiej jako inspiracji dla pasjonatów fotografii. Prosimy o nadsyłanie fotografii, które będą efektem zaczytania się w literaturze polskiej. Inspiracji należy szukać w dziełach literackich i biografiach polskich pisarzy i poetów.

Konkurs ma charakter otwarty, kierowany jest do wszystkich fotografujących, zarówno amatorów, jak i profesjonalnych twórców. Uczestnik może nadesłać do 5 wcześniej nie publikowanych fotografii barwnych lub czarno-białych wykonanych na papierze fotograficznym w formacie min. 20x30 cm do 30x45 cm.

Do fotografii należy dołączyć zamkniętą kopertę opatrzoną godłem zawierającą wypełnioną czytelnie i podpisaną Kartę Zgłoszenia, która jest dostępna na stronie: www.ck.lublin.pl


Prace należy nadsyłać w terminie do 7 listopada 2008 (decyduje data stempla pocztowego) pocztą na adres:

Pracownia Słowa, Centrum Kultury w Lublinie
ul. Peowiaków 12
20-007 Lublin
z dopiskiem "Konkurs Fotograficzny - Literacki ślad"



Jury podejmie decyzje do 17 listopada, a 26 listopada wręczy nagrody:
I nagroda w wysokości 700 zł.
II nagroda w wysokości 600 zł.
III nagroda w wysokości 500 zł.
Oraz wyróżnienia w formie nagród rzeczowych

krasnale integracyjne

Umieszczanie w przestrzeni miejskiej rozmaitych niestereotypowych pomników i pomniczków to praktyka fajna i zabawna.
Pół roku temu przy ulicy Świdnickiej we Wrocławiu odsłonięto pierwszego krasnala niepełnosprawnego. Wczoraj do "wózkowicza" dołączyły dwa następne - niewidomy i głuchoniemy. W założeniu mają one zwracać uwagę na problemy niepełnosprawnych.

info z pardon.pl

I rynsztok ożył

Podczas lubelskiej Nocy kultury zazielenił się deptak, a wszytko za sprawą instalacji "i rynsztok ożyje". W rynsztoku wyrosła trawa, a przed kościołem św. Ducha nawet cały zielony dywanik. Przyjemnie było popatrzyć na ludzi zdejmujących sandały by boso przejść po tym swoistym zielonym chodniku, czy siadających/kładących się na chwilę odpoczynku na trawie.
Popieramy i apelujemy o więcej takich akcji :)

Ochrona muraw kserotermicznych w Kazimierskim Parku Krajobrazowym

Polskie Parki Narodowe


Park narodowy "... obejmuje obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi, o powierzchni nie mniejszej niż 1000 ha, na którym ochronie podlega cała przyroda oraz walory krajobrazowe... "

Park narodowy tworzy się w celu zachowania różnorodności biologicznej, zasobów, tworów i składników przyrody nieożywionej i walorów krajobrazowych.

Parki narodowe finansowane są z budżetu centralnego. Zarządzają nimi dyrektorzy, a organem doradczym jest Rada Parku.

(Ustawa o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004)



Nazwa Parku
Rok utworzenia
Powierzchnia w ha



Babiogórski
1954
3.392
Białowieski
1947
10.502
Biebrzański
1993
59.223
Bieszczadzki
1973
29.202
Bory Tucholskie
1986
4.789
Drawieński
1990
11.342
Gorczański
1981
7.030
Gór Stołowych
1993
6.340
Kampinoski
1959
38.544
Karkonoski
1959
5.575
Magurski
1995
19.439
Narwiański
1996
7.350
Ojcowski
1956
2.146
Pieniński
1954
2.346
Poleski
1990
9.762
Roztoczański
1974
8.483
Słowiński
1967
18.618
Świętokrzyski
1950
7.626
Tatrzański
1954
21.164
Ujście Warty
2001
7.956
Wielkopolski
1957
7.584
Wigierski
1989
15.085
Woliński
1960
10.943


Białowieski Park Narodowy
W Puszczy Białowieskiej zachowały się ostatnie na niżu europejskim fragmenty lasów o charakterze pierwotnym. Dzięki wielowiekowej ochronie przetrwały w niej liczne gatunki organizmów, które gdzie indziej już wyginęły. Wiele powszechnie znanych gatunków przybiera w tym masywie leśnym nie spotykane gdzie indziej formy i rozmiary, szczególnie pod tym względem wyróżniają się drzewa. Dobrą ilustracją tego fenomenu przyrodniczego są lipy w Puszczy przypominające pokrojem i rozmiarami dęby czy też znana w całej Europie jako duży krzew wierzba iwa - wyrastająca tu na drzewo o wysokości do 22 m i średnicy do 40 cm.


Biebrzański Park Narodowy
Biebrzański Park Narodowy chroni rozległe i prawie niezmienione dolinowe torfowiska z unikalną różnorodnością gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt oraz naturalnych ekosystemów. Dolina Biebrzy jest bardzo ważnym miejscem gniazdowania, żerowania i odpoczynku dla ptactwa wodno-błotnego, toteż w roku 1995 została wpisana na listę siedlisk konwencji RAMSARowskiej tj. obszarów mokradłowych o międzynarodowym znaczeniu, zwłaszcza jako środowiska życia ptactwa wodno-błotnego.


Bieszczadzki Park Narodowy
Na obszarze Parku rosną 42 gatunki roślin prawnie chronionych. Ponadto wykazano ponad 200 gat. mchów i ok. 300 - porostów. Fauna Parku liczy ponad 200 gat. kręgowców, w tym ok. 40 ssaków, m.in. niedźwiedź, żbik, ryś i wilk. Z około 150 gat. ptaków na uwagę zasługują: gnieżdżące się orzeł przedni i gadożer, a z zalatujących sęp kasztanowaty i orzełek włochaty. Gady reprezentowane są przez 7 gat., w tym będącego pod ścisłą ochroną i występującego głównie w tym regionie węża Eskulapa.


Drawieński Park Narodowy
W Parku jest 20 jezior, bardzo zróżnicowanych pod względem charakteru ekologicznego: od torfowiskowych jeziorek dystroficznych (Pięć Jeziorek Torfowych zwanych także Głodnymi Jeziorkami), przez jeziora eutroficzne (Sitno, Płociczno, Ostrowiec) do mezotroficznych jezior ramienicowych (Martew, Płociowe, Pecnik Duży). Unikatem hydrologicznym jest głębokie, okolone lasami meromiktyczne jezioro Czarne.

Gorczański Park Narodowy
W krajobrazie Gorców dominują łagodne kopulaste szczyty. Doliny rzeczne wcinają się ostro w masyw, przez co jego kształt przypomina rozróg z głównym punktem zwornikowym - szczytem Turbacza. Charakterystycznym elementem terenu są wychodnie skał piaskowcowych, występujące na północnych stokach. Na terenie Parku znajduje się kilka niewielkich jaskiń szczelinowych.


Kampinoski Park Narodowy
70% powierzchni Parku zajmują lasy. Podstawowym gatunkiem lasotwórczym jest sosna, a dominującym siedliskiem bór świeży. W krajobrazie Parku, niezwykle urozmaiconym, dominują dwa kontrastujące ze sobą elementy - wydmy i bagna.


Karkonoski Park Narodowy
Zróżnicowanie zbiorowisk leśnych jak i całej roślinności Karkonoskiego Parku Narodowego pozostaje w ścisłym związku ze strefową zmiennością warunków klimatycznych. W dużym stopniu zależy również od panujących w danym miejscu warunków glebowych. Dzisiejsza roślinność leśna Karkonoskiego Parku Narodowego jest tylko w części wyrazem potencjału naturalnych właściwości siedlisk gdyż w znacznym stopniu nosi piętno różnorodnych oddziaływań antropogenicznych. Obok lasów o charakterze zbiorowisk naturalnych, zachowanych jeszcze głównie w piętrze regla górnego, duże powierzchnie zajmują tzw. leśne zbiorowiska zastępcze oraz degeneracyjne i regeneracyjne postaci zespołów naturalnych.


Magurski Park Narodowy
Krajobraz parku to typowy dla Beskidu Niskiego krajobraz gór średnich i niskich. Pod względem budowy geologicznej dominują skały fliszowe płaszczowiny magurskiej. Spośród osobliwości geologicznych wymienić należy: pomnik przyrody "Diabli Kamień" i rezerwat "Kornuty". .

Narwiański Park Narodowy
Dominujące powierzchniowo w parku szuwary turzycowiskowe reprezentowane są przez 14 zespołów roślinnych, szuwary trzcinowe - przez 7 zespołów, a roślinność wodna przez 12 zespołów. Poza tym występują tu zbiorowiska łąkowe i ziołoroślowe oraz 2 zespoły zarośli wierzbowych i 4 zespoły leśne.


Ojcowski Park Narodowy
Ojcowski Park Narodowy leży w województwie małopolskim, w południowej części Jury Krakowsko-Częstochowskiej i obejmuje środkową część Doliny Prądnika o długości 12 km, część Doliny Sąspowskiej oraz kilka mniejszych dolinek i wąwozów, wraz z przyległymi fragmentami wierzchowiny jurajskiej.

Park Narodowy Bory Tucholskie
Na terenie PNBT wyróżniono 37 zbiorowisk roślinnych. Dominują w Parku ekosystemy świeżych borów sosnowych m.in. z zimoziołem północnym w runie. Znaczne powierzchnie zajmują również bory chrobotkowe z dużym udziałem rzadkich gatunków porostów. Flora porostów liczy około 200 gatunków, z czego znaczny procent tworzą chrobotki (Cladonia), brodaczki (Usnea) i włostki (Bryoria).


Park Narodowy Gór Stołowych
Aktualny obraz roślinności Parku ukształtowały nie tylko zróżnicowane warunki siedliskowe. Podobnie jak jak w całych Sudetach została ona przeobrażona przez wieloletnią działalność człowieka. Spowodował on wylesienie, szczególnie niżej położonych obszarów, zmiany stosunków wodnych, oraz przebudowę naturalnych drzewostanów na skutek preferującej świerka intensywnej gospodarki leśnej. Lasy zajmują 89 % całkowitej jego powierzchni. Są to przede wszystkim sztucznie wprowadzone świerczyny.

Park Narodowy Ujście Warty
Długotrwałe użytkowanie terenu, a także zróżnicowane warunki hydrologiczne, odmienne w północnej i południowej części PN "Ujście Warty", przyczyniły się do rozwoju wielu zbiorowisk roślinnych. Na obszarze zbiornika zalewowego ich rozwój jest bezpośrednio uzależniony od stanu wody. Rośliny, które tutaj rosną są przystosowane do długotrwałych zalewów, trwających przez kilka miesięcy w roku. Miejsca będące pod wodą rzadziej lub sporadycznie, są odpowiednie dla rozwoju łąk, zarośli i łęgów.

Pieniński Park Narodowy
Na niespełna 100 km2 obszaru polskiej części Pienin stwierdzono do tej pory około 1100 gatunków roślin naczyniowych (blisko 50% gatunków flory polskiej), 400 gatunków glonów, 330 gat. mchów i wątrobowców, 400 gat. porostów. Bardzo liczne są grzyby: 640 gatunków kapeluszowych i 560 mikroskopowych pasożytów roślin.


Poleski Park Narodowy
Szata roślinna Poleskiego Parku Narodowego jest niezmiernie interesująca. Dominującymi formacjami roślinnymi Parku i jego sąsiedztwa są torfowiska, łąki i lasy. Najbardziej charakterystycznym i najcenniejszym elementem są rozległe torfowiska, wyróżniające ten obszar spośród wszystkich innych parków narodowych w Polsce. W Parku spotykamy trzy typy torfowisk wysokie, przejściowe i niskie.


Roztoczański Park Narodowy
W lasach Parku poza obszarami ścisłymi 400 drzew objęto ochroną jako pomniki przyrody. Park powstał na bazie istniejących tu wcześniej rezerwatów przyrody - 8 leśnych oraz 3 florystycznych. Obejmuje niewysokie, zalesione pasma wzgórz, zbudowane głównie ze skał wapiennych i kredowych w zachodniej części Roztocza Środkowego w południowo-wschodniej Polsce. Występuje tu silnie zróżnicowana rzeźba terenu: z wąwozami, malowniczą doliną rzeki Wieprz i sztucznymi stawami (Echo, Florianki, Kościelny).

Słowiński Park Narodowy
Najbardziej charakterystyczny dla parku jest strefowy układ roślinności stanowiący naturalny ciąg sukcesyjny, który przebiega równolegle od brzegu morskiego w głąb lądu, oraz obejmuje zespoły od pionierskich i inicjalnych zbiorowisk piaskowych po nadmorskie bory bażynowe. Flora roślin naczyniowych liczy ok. 850 gatunków, z których 50 podlega ochronie gatunkowej.


Świętokrzyski Park Narodowy
Flora parku reprezentowana jest przez 129 gatunków porostów, 190 gatunków mszaków i 670 gat. roślin naczyniowych, z których 49 podlega prawnej ochronie gatunkowej. Do najbardziej cennych roślin parku należą: kosaciec syberyjski, pełnik europejski, pióropusznik strusi oraz narecznica szerokolistna. Na terenie parku 674 drzewa uznano za pomniki przyrody


Tatrzański Park Narodowy
W Tatrach żyje około 900 gatunków alg, 1000 gatunków porostów i 1300 gatunków roślin, z których około czterdzieści nie występuje nigdzie indziej (endemity). Wiele z nich znajduje się na liście gatunków zagrożonych. Niektóre z roślin górskich są reliktami z okresu zlodowacenia.

Wielkopolski Park Narodowy
Niezwykle bogata jest szata roślinna Wielkopolskiego Parku Narodowego. Pod względem geobotanicznym leży on w Krainie Wielkopolsko - Kujawskiej. Stwierdzono tu występowanie około 1120 gatunków roślin naczyniowych, 148 gatunków mszaków, 150 gatunków porostów, 500 gatunków glonów, 800 gatunków grzybów.


Wigierski Park Narodowy
Na terenie parku stwierdzono prawie 1000 gatunków roślin naczyniowych, w tym około 60 podlegających ochronie ścisłej i 14 podlegających ochronie częściowej, ponad 200 gatunków mchów i wątrobowców oraz prawie 300 gatunków porostów. Roślinność parku charakteryzuje się całkowitym brakiem buka, rzadkim występowaniem graba i stałą obecnością świerka we wszystkich niemal typach zbiorowisk leśnych.


Woliński Park Narodowy
Na wyspie Wolin stwierdzono występowanie ponad 1300 gatunków roślin naczyniowych, w tym wielu gatunków chronionych i rzadkich. Wśród nich są rośliny plaży nadmorskiej: honkenia piaskowa, wydmuchrzyca piaskowa, rukwiel nadmorska i solanka kolczysta oraz gatunki siedlisk słonych w delcie Świny - halofity (ok. 30 gat.). Zbocza stromych klifów porastają gęste zarośla rokitnika zwyczajnego.

Informacje zaczerpnięte ze strony Ministerstwa Środowiska

350 mln euro na parkowe osiedle w Krakowie

Plany inwestycji wokół zalewu Zakrzówek, Kraków
autor koncepcji: Deńko i Piotr Nawara

Tereny wokół malowniczego zalewu w Krakowie ma zająć ogólnodostępny park z polem biwakowym, amfiteatrem, ściankami wspinaczkowymi i ekskluzywnymi mieszkaniami. Na urwisku ma pojawić się platforma widokowa, do której prowadzić będzie trzykilometrowa ścieżka obiegająca zbiornik.


Na dachach budynków wykończonych kamieniem i drewnem mają powstać tarasy roślinne, tak, by patrząc na osiedle z góry (np z platformy widokowej) można było zobaczyć zielone polany, a nie blokowisko.
Przed budynkami zaplanowano niejsce na prywatne ogrody mieszkańców, z którymi powiązane będą różnorodne sady owocowe - wiśniowy, jabłkowy czy gruszowy.


Portugalska firma Gerium dysponuje 30 hektarami, na których nie można nic budować. Miasto jest natomiast właścicielem kilku hektarów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. Po wymianie na dzisiejszej działce gminnej Gerium zbuduje osiedle willowe, a na pozostałych 80 hektarach urządzi ogólnodostępny park.

Czas pokaże czy idylla się spełni i czy rzeczywiście powstanie cudownie zielone i ekskluzywne założenie parkowe, do którego będą mieli dostęp mieszkańcy Krakowa, którzy aktualnie obawiają się przekształcenia tego cichego zakątka w głośne i zatłoczone osiedle mieszkaniowe.

zdjęcia pochodzą z:
http://www.bryla.pl/bryla/1,85301,5048447.html

Ta strona korzysta z Google Analytics